เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ข้อ 514

เนื้อความทั้งข้อ

[๕๑๔] ลำดับนั้น มารธิดา คือ นางตัณหา นางอรดี นางราคา พากัน หลีกไป ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้ว จึงพูดกันว่า เรื่องนี้จริงดังบิดาของเราได้พูด ไว้ว่า ชายนั้นเป็นพระอรหันต์ ผู้ดำเนินไปดีแล้วในโลก ไม่เป็นผู้ อันใครๆ พึงนำมาด้วยราคะได้ง่ายๆ ก้าวล่วงบ่วงมารไป ได้แล้ว เพราะฉะนั้น เราจึงเศร้าโศกมาก ฯ ก็ถ้าพวกเราพึงเล้าโลมสมณะหรือพราหมณ์คนใดที่ยังไม่หมดราคะ ด้วย ความพยายามอย่างนี้ หทัยของสมณะหรือพราหมณ์คนนั้นพึงแตก หรือโลหิตอุ่น พึงพลุ่งออกจากปาก หรือพึงถึงกับเป็นบ้า หรือถึงความมีจิตฟุ้งซ่าน (จิตลอย) เหมือนอย่างไม้อ้อสดอันลมพัดขาดแล้ว ย่อมหงอยเหงาเหี่ยวแห้งไป แม้ฉันใด สมณะหรือพราหมณ์นั้นพึงซูบซีดเหี่ยวแห้งไป ฉันนั้นเหมือนกัน ฯ ครั้นแล้ว นางตัณหา นางอรดี นางราคา พากันเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาค ถึงที่ประทับ แล้วยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง ฯ

sn4.25:9.6 #

อถ โข ตณฺหา จ อรตี จ ราคา จ มารธีตโร เอกมนฺตํ อปกฺกมฺม เอตทโวจุํ✎ ร่าง

Atha kho taṇhā ca arati ca ragā ca māradhītaro ekamantaṁ apakkamma etadavocuṁ:

Then Craving, Malignancy, and Lust withdrew to one side and said,

sn4.25:9.7 #

สจฺจํ กิร โน ปิตา อโวจ✎ ร่าง

“saccaṁ kira no pitā avoca:

“What our father said is true:

sn4.25:10.1 #

อรหํ สุคโต โลเก✎ ร่าง

‘Arahaṁ sugato loke,

‘In this world he is the perfected one, the Holy One.

sn4.25:10.2 #

น ราเคน สุวานโย✎ ร่าง

na rāgena suvānayo;

He’s not easily seduced by lust.

sn4.25:10.3 #

มารเธยฺยํ อติกฺกนฺโต✎ ร่าง

Māradheyyaṁ atikkanto,

He has slipped free of Māra’s dominion;

sn4.25:10.4 #

ตสฺมา โสจามหํ ภุสนฺติ ฯ✎ ร่าง

tasmā socāmahaṁ bhusan’ti.

that’s why I’m so upset.’

sn4.25:11.1 #

ยญฺหิ มยํ สมณํ วา พฺราหฺมณํ วา อวีตราคํ อิมินา อุปกฺกเมน อุปกฺกเมยฺยาม หทยํ วาสฺส ผเลยฺย อุณฺหํ วา โลหิตํ มุขโต อุคฺคจฺเฉยฺย อุมฺมาทํ วา ปาปุเณยฺย จิตฺตวิกฺเขปํ ๑- วา✎ ร่าง

Yañhi mayaṁ samaṇaṁ vā brāhmaṇaṁ vā avītarāgaṁ iminā upakkamena upakkameyyāma hadayaṁ vāssa phaleyya, uṇhaṁ lohitaṁ vā mukhato uggaccheyya, ummādaṁ vā pāpuṇeyya cittakkhepaṁ vā.

For if we had come on to any ascetic or brahmin like this who was not free of lust, his heart would explode, or he’d spew hot blood from his mouth, or he’d go mad or lose his mind.

อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 23.148

sn4.25:11.2 #

เสยฺยถาปิ ปน นโฬ หริโต ลุโต อุสฺสุสฺสติ วิสุสฺสติ มิลายติ✎ ร่าง

Seyyathā vā pana naḷo harito luto ussussati visussati milāyati;

He’d dry up, wither away, and shrivel up like a green reed that was mowed down.”

sn4.25:11.3 #

เอวเมว อุสฺสุสฺเสยฺย วิสุสฺเสยฺย มิลาเยยฺยาติ ฯ✎ ร่าง

evameva ussusseyya visusseyya milāyeyyā”ti.

sn4.25:12.1 #

อถ โข ตณฺหา จ อรตี จ ราคา จ มารธีตโร เยน ภควา เตนุปสงฺกมึสุ อุปสงฺกมิตฺวา เอกมนฺตํ อฏฺฐํสุ ฯ✎ ร่าง

Atha kho taṇhā ca arati ca ragā ca māradhītaro yena bhagavā tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā ekamantaṁ aṭṭhaṁsu.

Then Māra’s daughters Craving, Malignancy, and Lust went up to the Buddha, and stood to one side.