‹ กลับ
ปรินิพพานสูตร
เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค · ข้อ 623 · สํ.สก. ๑๕/๕๐๘๔ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๖๒๓] เมื่อพระผู้มีพระภาคปรินิพพานแล้ว ท้าวสักกะผู้เป็นใหญ่ของ ทวยเทพได้กล่าวคาถานี้ พร้อมกับกาลเป็นที่ปรินิพพานว่า สังขารทั้งหลาย ไม่เที่ยงหนอ มีความเกิดขึ้น และเสื่อมไป เป็นธรรมดา เกิดขึ้นแล้วย่อมดับไป ความเข้าไปสงบสังขาร เหล่านั้นเป็นสุข ฯ
เทียบรายประโยค (5 ประโยค)
sn6.15:5.1 #
ปรินิพฺพุเต ภควติ สห ปรินิพฺพานา สกฺโก เทวานมินฺโท อิมํ คาถํ อภาสิ✎ ร่าง
Parinibbute bhagavati saha parinibbānā sakko devānamindo imaṁ gāthaṁ abhāsi:
When the Buddha was fully quenched, Sakka, lord of gods, spoke this verse:
sn6.15:6.1 #
อนิจฺจา วต สงฺขารา✎ ร่าง
“Aniccā vata saṅkhārā,
“Oh! Conditions are impermanent,
sn6.15:6.2 #
อุปฺปาทวยธมฺมิโน✎ ร่าง
uppādavayadhammino;
their nature is to rise and fall;
sn6.15:6.3 #
อุปฺปชฺชิตฺวา นิรุชฺฌนฺติ✎ ร่าง
Uppajjitvā nirujjhanti,
having arisen, they cease;
sn6.15:6.4 #
เตสํ วูปสโม สุโขติ ฯ✎ ร่าง
tesaṁ vūpasamo sukho”ti.
their settling is such bliss.”
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน