สารบัญ › เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค › ข้อ 667
‹ กลับ
พหุธิติสูตร
เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค · ข้อ 667 · สํ.สก. ๑๕/๕๔๙๓ ↗
‹ ข้อ 666 ข้อ 668 ›
👁 การแสดงผล ▾
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๖๖๗] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ในชัฏป่าแห่งหนึ่ง ใน โกศลชนบท ฯ ก็โดยสมัยนั้นแล โคใช้ ๑๔ ตัว ของพราหมณ์ภารทวาชโคตรคนหนึ่ง หายไป ฯ
เทียบรายประโยค (2 ประโยค)
sn7.10:1.1 #
เอกํ สมยํ ภควา โกสเลสุ วิหรติ อญฺญตรสฺมึ วนสณฺเฑ ฯ✎ ร่าง
Ekaṁ samayaṁ bhagavā kosalesu viharati aññatarasmiṁ vanasaṇḍe.
At one time the Buddha was staying in the land of the Kosalans in a certain forest grove.
sn7.10:1.2 #
เตน โข ปน สมเยน อญฺญตรสฺส ภารทฺวาชโคตฺตสฺส พฺราหฺมณสฺส จตุทฺทส พลิพทฺทา นฏฺฐา โหนฺติ ฯ✎ ร่าง
Tena kho pana samayena aññatarassa bhāradvājagottassa brāhmaṇassa catuddasa balībaddā naṭṭhā honti.
Now at that time one of the brahmins of the Bhāradvāja clan had lost fourteen oxen.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน