เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ข้อ 7

เนื้อความทั้งข้อ

[๗] เทวดานั้น ครั้นยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้วแล ได้กล่าวคาถา นี้ในสำนักพระผู้มีพระภาคว่า ชีวิตคืออายุมีประมาณน้อย ถูกต้อนเข้าไปเรื่อย เมื่อบุคคลถูก ชราต้อนเข้าไปแล้ว ย่อมไม่มีผู้ป้องกัน บุคคลเมื่อเห็นภัยนี้ ในมรณะ พึงทำบุญทั้งหลายที่นำความสุขมาให้ ฯ

sn1.3:1.2 #

เอกมนฺตํ ฐิตา โข สา เทวตา ภควโต สนฺติเก อิมํ คาถํ อภาสิ✎ ร่าง

Ekamantaṁ ṭhitā kho sā devatā bhagavato santike imaṁ gāthaṁ abhāsi:

Standing to one side, that deity spoke this verse in the Buddha’s presence:

sn1.3:2.1 #

อุปนียติ ชีวิตมปฺปมายุํ✎ ร่าง

“Upanīyati jīvitamappamāyu,

“This life, so very short, is led onward.

sn1.3:2.2 #

ชรูปนีตสฺส น สนฺติ ตาณา✎ ร่าง

Jarūpanītassa na santi tāṇā;

One led on to old age has no shelter.

sn1.3:2.3 #

เอตํ ภยํ มรเณ เปกฺขมาโน✎ ร่าง

Etaṁ bhayaṁ maraṇe pekkhamāno,

Seeing this peril in death,

sn1.3:2.4 #

ปุญฺญานิ กยิราถ สุขาวหานีติ ๕- [๗]- อจฺฉริยํ ภนฺเต อพฺภูตํ ภนฺเต ยาว สุภาสิตญฺจิทํ ภนฺเต ภควตา สพฺเพ สตฺตา มรณธมฺมา มรณปริโยสานา มรณํ อนตีตาติ ฯ✎ ร่าง

Puññāni kayirātha sukhāvahānī”ti.

do good deeds that bring you joy.”

ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน