เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ข้อ 764

เนื้อความทั้งข้อ

[๗๖๔] ครั้งนั้น เทวดาที่สิงอยู่ในป่านั้น มีความเอ็นดูใคร่ประโยชน์ แก่ภิกษุรูปนั้น หวังจะให้เธอสลดใจจึงเข้าไปหาแล้วได้กล่าวกะเธอด้วยคาถาว่า ท่านจงลุกขึ้นเถิดภิกษุ ท่านจะต้องการอะไรด้วยความหลับ ท่านผู้เร่าร้อนด้วยกิเลส อันลูกศรคือตัณหาเสียบแทง ดิ้นรน อยู่ จะมัวหลับมีประโยชน์อะไร ท่านออกจากเรือนบวชด้วย ความเป็นผู้ไม่มีเรือนด้วยศรัทธาใด ท่านจงเพิ่มพูนศรัทธานั้น เถิด อย่าไปสู่อำนาจของความหลับเลย ฯ

sn9.2:1.3 #

อถ โข ยา ตสฺมึ วนสณฺเฑ อธิวตฺถา เทวตา ตสฺส ภิกฺขุโน อนุกมฺปิกา อตฺถกามา ตํ ภิกฺขุํ สํเวเชตุกามา เยน โส ภิกฺขุ เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา ตํ ภิกฺขุํ คาถาหิ อชฺฌภาสิ✎ ร่าง

Atha kho yā tasmiṁ vanasaṇḍe adhivatthā devatā tassa bhikkhuno anukampikā atthakāmā taṁ bhikkhuṁ saṁvejetukāmā yena so bhikkhu tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā taṁ bhikkhuṁ gāthāhi ajjhabhāsi:

The deity haunting that forest had sympathy for that mendicant, and wanted what’s best for them. So they approached that mendicant wanting to stir them up, and addressed them in verse:

sn9.2:2.1 #

อุฏฺเฐหิ ภิกฺขุ กึ โสปิ✎ ร่าง

“Uṭṭhehi bhikkhu kiṁ sesi,

“Get up, mendicant! Why lie down?

sn9.2:2.2 #

โก อตฺโถ สุปิเตน เต✎ ร่าง

ko attho supitena te;

What’s the point in sleeping?

sn9.2:2.3 #

อาตุรสฺส หิ เต ๒- นิทฺทา✎ ร่าง

Āturassa hi kā niddā,

How can the afflicted slumber,

sn9.2:2.4 #

สลฺลวิทฺธสฺส รุปฺปโต✎ ร่าง

sallaviddhassa ruppato.

inflicted by an arrow strike?

sn9.2:3.1 #

ยาย สทฺธาปพฺพชิโต✎ ร่าง

Yāya saddhāya pabbajito,

You should amplify the faith

sn9.2:3.2 #

อคารสฺมานคาริยํ✎ ร่าง

agārasmānagāriyaṁ;

that led you to go forth

sn9.2:3.3 #

ตเมว สทฺธํ พฺรูเหหิ✎ ร่าง

Tameva saddhaṁ brūhehi,

from the home life to homelessness.

sn9.2:3.4 #

มา นิทฺทาย วสํ คมีติ ฯ✎ ร่าง

mā niddāya vasaṁ gamī”ti.

Don’t fall under the sway of slumber.”