‹ กลับ
สัมพหุลสูตร
เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค · ข้อ 768 · สํ.สก. ๑๕/๖๔๔๓ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๗๖๘] สมัยหนึ่ง ภิกษุมากรูปด้วยกัน พำนักอยู่ในแนวป่าแห่งหนึ่งใน แคว้นโกศล ครั้งนั้นแล ภิกษุเหล่านั้นอยู่จำพรรษาถ้วนไตรมาสแล้วหลีกไปสู่ จาริก ฯ
เทียบรายประโยค (2 ประโยค)
sn9.4:1.1 #
เอกํ สมยํ สมฺพหุลา ภิกฺขู โกสเลสุ วิหรนฺติ อญฺญตรสฺมึ วนสณฺเฑ ฯ✎ ร่าง
Ekaṁ samayaṁ sambahulā bhikkhū kosalesu viharanti aññatarasmiṁ vanasaṇḍe.
At one time several mendicants were staying in the land of the Kosalans in a certain forest grove.
อ้างอิงสยามรัฐ 15.293 · พุทธชยันตี 13.356
sn9.4:1.2 #
อถ โข เต ภิกฺขู วสฺสํ วุตฺถา เตมาสจฺจเยน จาริกํ ปกฺกมึสุ ฯ✎ ร่าง
Atha kho te bhikkhū vassaṁvuṭṭhā temāsaccayena cārikaṁ pakkamiṁsu.
Then after completing the three months of the rainy season residence, those mendicants set out wandering.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน