เนื้อความทั้งข้อ
[๘๓๐] ครั้งนั้นแล อนาถบิณฑิกคฤหบดีเดินเข้าไปถึงสีตวัน ฯ
สมัยนั้นแล พระผู้มีพระภาคเสด็จลุกขึ้นในเวลาใกล้รุ่งแห่งราตรี เสด็จ
จงกรมอยู่ในที่แจ้ง พระองค์ได้ทอดพระเนตรเห็นอนาถบิณฑิกคฤหบดีผู้มาแต่ไกล
ครั้นแล้วเสด็จลงจากที่จงกรมประทับบนอาสนะที่ปูลาดไว้ ครั้นแล้วได้ตรัสเรียก
อนาถบิณฑิกคฤหบดีว่า มานี่เถิดสุทัตตะ ฯ
ครั้งนั้นแล อนาถบิณฑิกคฤหบดีคิดว่า พระผู้มีพระภาคทรงทักเราโดย
ชื่อ จึงหมอบลงแทบพระบาทของพระผู้มีพระภาคด้วยเศียรเกล้าในที่นั้นเอง แล้ว
กราบทูลว่า ข้าแต่พระผู้มีพระภาคผู้เจริญ พระองค์ประทับอยู่เป็นสุขหรือ
พระเจ้าข้า ฯ
อถ โข อนาถปิณฺฑิโก คหปติ เยน สีตวนํ
เตนุปสงฺกมิ ฯ✎ ร่าง
Atha kho anāthapiṇḍiko gahapati yena sītavanaṁ yena bhagavā tenupasaṅkami.
Then the householder Anāthapiṇḍika went to the Cool Grove and approached the Buddha.
เตน โข ปน สมเยน ภควา รตฺติยา ปจฺจูสสมยํ
ปจฺจุฏฺฐาย อชฺโฌกาเส จงฺกมติ ฯ✎ ร่าง
Tena kho pana samayena bhagavā rattiyā paccūsasamayaṁ paccuṭṭhāya abbhokāse caṅkamati.
Now at that time the Buddha had risen at the crack of dawn and was walking mindfully in the open.
อ้างอิงพุทธชยันตี 13.378
อทฺทสา โข ภควา อนาถปิณฺฑิกํ
คหปตึ ทูรโตว อาคจฺฉนฺตํ✎ ร่าง
Addasā kho bhagavā anāthapiṇḍikaṁ gahapatiṁ dūratova āgacchantaṁ.
He saw Anāthapiṇḍika coming off in the distance.
ทิสฺวาน จงฺกมา โอโรหิตฺวา ปญฺญตฺเต
อาสเน นิสีทิ ฯ✎ ร่าง
Disvāna caṅkamā orohitvā paññatte āsane nisīdi.
So he stepped down from the walking path, sat down on the seat spread out,
นิสชฺช โข ภควา อนาถปิณฺฑิกํ คหปตึ เอตทโวจ✎ ร่าง
Nisajja kho bhagavā anāthapiṇḍikaṁ gahapatiṁ etadavoca:
and said to Anāthapiṇḍika,
เอหิ สุทตฺตาติ ฯ✎ ร่าง
“ehi, sudattā”ti.
“Come, Sudatta.”
อถ โข อนาถปิณฺฑิโก คหปติ นาเมน มํ
ภควา อาลปตีติ ตตฺเถว ภควโต ปาเทสุ สิรสา นิปติตฺวา
ภควนฺตํ เอตทโวจ✎ ร่าง
Atha kho anāthapiṇḍiko gahapati, nāmena maṁ bhagavā ālapatīti, haṭṭho udaggo tattheva bhagavato pādesu sirasā nipatitvā bhagavantaṁ etadavoca:
Then Anāthapiṇḍika thought, “The Buddha calls me by name!” Smiling and elated, he bowed with his head at the Buddha’s feet and said to him,
กจฺจิ ภนฺเต ภควา สุขํ วสิตฺถาติ ๑- ฯ✎ ร่าง
“kacci, bhante, bhagavā sukhamasayitthā”ti?
“Sir, I trust the Buddha slept well?”
—
“Sabbadā ve sukhaṁ seti,
“A brahmin who is fully quenched