เนื้อความทั้งข้อ
[๘๗๙] ดูกรภิกษุทั้งหลาย เมื่อท้าวสักกะตรัสเช่นนี้แล้ว ท้าวเวปจิตติ
จอมอสูรได้ตรัสคาถานี้ว่า
พวกคนพาลยิ่งกริ้วโกรธ ถ้าหากบุคคลไม่ตัดรอนเสีย ฉะนั้น
นักปราชญ์ผู้มีปัญญา จึงควรกำจัดคนพาลเสียด้วยอาญา
อันรุนแรง ฯ
ดูกรภิกษุทั้งหลาย เมื่อท้าวเวปจิตติจอมอสูรได้ตรัสคาถาแล้ว เหล่าอสูร
พากันอนุโมทนา พวกเทวดาต่างก็พากันนิ่ง ดูกรภิกษุทั้งหลาย ลำดับนั้นแล
ท้าวเวปจิตติจอมอสูรได้กล่าวกะท้าวสักกะจอมเทวดาว่า แน่ะจอมเทวดา ท่านจง
กล่าวคาถาเถิด ฯ
เอวํ วุตฺเต ภิกฺขเว เวปจิตฺติ อสุรินฺโท อิมํ คาถํ อภาสิ✎ ร่าง
Evaṁ vutte, bhikkhave, vepacitti asurindo imaṁ gāthaṁ abhāsi:
So Vepacitti spoke this verse:
ภิยฺโย พาลา ปกุชฺเฌยฺยุํ✎ ร่าง
‘Bhiyyo bālā pabhijjeyyuṁ,
‘Fools would vent even more
โน จสฺส ปฏิเสธโก✎ ร่าง
no cassa paṭisedhako;
if there’s no-one to put a stop to them.
ตสฺมา ภุเสน ทณฺเฑน✎ ร่าง
Tasmā bhusena daṇḍena,
So an intelligent person should stop
ธีโร พาลํ นิเสธเยติ ฯ✎ ร่าง
dhīro bālaṁ nisedhaye’ti.
a fool with forceful punishment.’
ภาสิตาย โข ปน ภิกฺขเว เวปจิตฺตินา อสุรินฺเทน คาถาย อสุรา
อนุโมทึสุ เทวา ตุณฺหี อเหสุํ ฯ✎ ร่าง
Bhāsitāya kho pana, bhikkhave, vepacittinā asurindena gāthāya asurā anumodiṁsu, devā tuṇhī ahesuṁ.
The titans applauded Vepacitti’s verse, while the gods kept silent.
อ้างอิงสยามรัฐ 15.327
อถ โข ภิกฺขเว เวปจิตฺติ
อสุรินฺโท สกฺกํ เทวานมินฺทํ เอตทโวจ✎ ร่าง
Atha kho, bhikkhave, vepacitti asurindo sakkaṁ devānamindaṁ etadavoca:
Then Vepacitti said to Sakka,
ภณ เทวานมินฺท คาถนฺติ ฯ✎ ร่าง
‘bhaṇa, devānaminda, gāthan’ti.
‘Lord of gods, recite a verse!’