เนื้อความทั้งข้อ
[๘๘๑] ดูกรภิกษุทั้งหลาย เมื่อท้าวสักกะตรัสเช่นนี้ ท้าวเวปจิตติ
จอมอสูรได้ตรัสคาถานี้ว่า
ดูกรท้าววาสวะ เราเห็นโทษของการอดกลั้นนี่แหละ เพราะ
ว่าเมื่อใดคนพาลสำคัญเห็นผู้นั้นว่า ผู้นี้อดกลั้นต่อเราเพราะ
ความกลัว เมื่อนั้น คนพาลผู้ทรามปัญญายิ่งข่มขี่ผู้นั้น
เหมือนโคยิ่งข่มขี่โคตัวแพ้ที่หนีไป ฉะนั้น ฯ
ดูกรภิกษุทั้งหลาย เมื่อท้าวเวปจิตติจอมอสูรภาษิตคาถาแล้ว เหล่าอสูร
พากันอนุโมทนา พวกเทวดาต่างก็นิ่ง ดูกรภิกษุทั้งหลาย ลำดับนั้นแล ท้าว
เวปจิตติจอมอสูรได้ตรัสกะท้าวสักกะจอมเทวดาว่า แน่ะจอมเทวดา ท่านจงตรัส
คาถาเถิด ฯ
เอวํ วุตฺเต ภิกฺขเว เวปจิตฺติ อสุรินฺโท อิมํ คาถํ อภาสิ✎ ร่าง
Evaṁ vutte, bhikkhave, vepacitti asurindo imaṁ gāthaṁ abhāsi:
So Vepacitti spoke this verse:
เอตเทว ติติกฺขาย✎ ร่าง
‘Etadeva titikkhāya,
‘In this mere endurance, Vāsava,
วชฺชํ ปสฺสามิ วาสว✎ ร่าง
vajjaṁ passāmi vāsava;
I see a flaw.
ยทา นํ มญฺญติ พาโล✎ ร่าง
Yadā naṁ maññati bālo,
When a fool thinks,
ภยา มฺยายํ ติติกฺขติ✎ ร่าง
bhayā myāyaṁ titikkhati;
“He endures me out of fear,”
อชฺฌารูหติ ทุมฺเมโธ✎ ร่าง
Ajjhāruhati dummedho,
the simpleton will go after you even harder,
โคว ภิยฺโย ปลายินนฺติ ฯ✎ ร่าง
gova bhiyyo palāyinan’ti.
like a cow chasing someone who runs away.’
ภาสิตาย โข ปน ภิกฺขเว เวปจิตฺตินา อสุรินฺเทน คาถาย อสุรา
อนุโมทึสุ เทวา ตุณฺหี อเหสุํ ฯ✎ ร่าง
Bhāsitāya kho pana, bhikkhave, vepacittinā asurindena gāthāya asurā anumodiṁsu, devā tuṇhī ahesuṁ.
The titans applauded Vepacitti’s verse, while the gods kept silent.
อถ โข ภิกฺขเว เวปจิตฺติ
อสุรินฺโท สกฺกํ เทวานมินฺทํ เอตทโวจ✎ ร่าง
Atha kho, bhikkhave, vepacitti asurindo sakkaṁ devānamindaṁ etadavoca:
Then Vepacitti said to Sakka,
ภณ เทวานมินฺท คาถนฺติ ฯ✎ ร่าง
‘bhaṇa, devānaminda, gāthan’ti.
‘Lord of gods, recite a verse!’