เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ข้อ 901

เนื้อความทั้งข้อ

[๙๐๑] ดูกรภิกษุทั้งหลาย ครั้งนั้นแล ฤาษีผู้มีศีลมีกัลยาณธรรมเหล่านั้น ได้อันตรธานไปในบรรณกุฎีแทบฝั่งสมุทร ไปปรากฏอยู่ตรงหน้าท้าวสมพรจอมอสูร เหมือนบุรุษมีกำลังเหยียดแขนที่คู้ หรือคู้แขนที่เหยียด ฉะนั้น ดูกรภิกษุทั้งหลาย ลำดับนั้น พวกฤาษีผู้มีศีลมีกัลยาณธรรมเหล่านั้น ได้กล่าวกะท้าวสมพรจอมอสูร ด้วยคาถาว่า ฯ พวกฤาษีมาขออภัยกะท่านท้าวสมพร การให้ภัยหรือให้อภัย ท่านกระทำได้โดยแท้ ฯ

sn11.10:1.8 #

อถ โข ภิกฺขเว เต อิสโย สีลวนฺโต กลฺยาณธมฺมา@เชิงอรรถ: ๑ โป. ม. ยุ. คจฺฉตุ ฯ ๒ ม. โน ฯ เสยฺยถาปิ นาม พลวา ปุริโส สมฺมิญฺชิตํ วา พาหํ ปสาเรยฺย ปสาริตํ วา พาหํ สมฺมิญฺเชยฺย เอวเมว สมุทฺทตีเร ปณฺณกุฏีสุ อนฺตรหิตา สมฺพรสฺส อสุรินฺทสฺส สมฺมุเข ปาตุรเหสุํ ฯ✎ ร่าง

Atha kho, bhikkhave, te isayo sīlavanto kalyāṇadhammā—seyyathāpi nāma balavā puriso samiñjitaṁ vā bāhaṁ pasāreyya, pasāritaṁ vā bāhaṁ samiñjeyya; evameva—samuddatīre paṇṇakuṭīsu antarahitā sambarassa asurindassa sammukhe pāturahesuṁ.

Then, as easily as a strong person would extend or contract their arm, those seers vanished from those leaf huts on the ocean shore and reappeared in Sambara’s presence.

sn11.10:1.9 #

อถ โข ภิกฺขเว เต อิสโย สีลวนฺโต กลฺยาณธมฺมา สมฺพรํ อสุรินฺทํ คาถาย อชฺฌภาสึสุ✎ ร่าง

Atha kho, bhikkhave, te isayo sīlavanto kalyāṇadhammā sambaraṁ asurindaṁ gāthāya ajjhabhāsiṁsu:

Then those seers addressed Sambara in verse:

sn11.10:2.1 #

อิสโย สมฺพรํ ปตฺตา✎ ร่าง

‘Isayo sambaraṁ pattā,

‘The seers have come to Sambara

sn11.10:2.2 #

ยาจนฺติ อภยทกฺขิณํ✎ ร่าง

yācanti abhayadakkhiṇaṁ;

to beg for a pledge of safety.

sn11.10:2.3 #

กามํ กโรสิ ๑- เต ทาตุํ✎ ร่าง

Kāmaṅkaro hi te dātuṁ,

For you can give them what you wish,

sn11.10:2.4 #

ภยสฺส อภยสฺส วาติ ฯ✎ ร่าง

bhayassa abhayassa vā’ti.

whether danger or safety.’