เนื้อความทั้งข้อ
[๙๓๘] สาวัตถีนิทาน ฯ
ดูกรภิกษุทั้งหลาย เรื่องเคยมีมาแล้ว ท้าวสักกะจอมเทพได้ตรัสกะมาตลี-
สังคาหกเทพบุตรว่า ดูกรสหายมาตลี ท่านจงเตรียมจัดรถม้าอาชาไนยซึ่งเทียมด้วย
ม้าพันตัว เราจะไปยังพื้นที่อุทยานเพื่อชมภูมิภาคอันงดงาม ดูกรภิกษุทั้งหลาย
มาตลีสังคาหกเทพบุตรทูลรับพระดำรัสท้าวสักกะจอมเทพว่า ขอเดชะ ขอความ
เจริญจงมีแด่พระองค์ ดังนี้แล้ว จัดเตรียมรถม้าอาชาไนยซึ่งเทียมด้วยม้าพันตัว
เสร็จแล้ว กราบทูลแก่ท้าวสักกะจอมเทพว่า ข้าแต่พระองค์ผู้นิรทุกข์ รถม้า
อาชาไนยซึ่งเทียมด้วยม้าพันตัวสำหรับพระองค์ จัดเตรียมไว้เสร็จแล้ว ขอพระองค์
ทรงทราบกาลอันควรในบัดนี้เถิด ดูกรภิกษุทั้งหลาย ได้ทราบว่า ครั้งนั้นแล
ท้าวสักกะจอมเทพขณะเสด็จลงจากเวชยันตปราสาท ทรงประนมอัญชลีน้อม
นมัสการพระภิกษุสงฆ์อยู่ ฯ
สาวตฺถีนิทานํ ฯ✎ ร่าง
Tatra kho …pe… etadavoca:
ภูตปุพฺพํ ภิกฺขเว สกฺโก เทวานมินฺโท
มาตลึ สงฺคาหกํ อามนฺเตสิ✎ ร่าง
“bhūtapubbaṁ, bhikkhave, sakko devānamindo mātaliṁ saṅgāhakaṁ āmantesi:
“Once upon a time, mendicants, Sakka, lord of gods, addressed his chariot handler Mātali,
โยเชหิ สมฺม มาตลิ สหสฺสยุตฺตํ
อาชญฺญรถํ อุยฺยานภูมึ คจฺฉาม สุภูมึ ทสฺสนายาติ ฯ✎ ร่าง
‘yojehi, samma mātali, sahassayuttaṁ ājaññarathaṁ, uyyānabhūmiṁ gacchāma subhūmiṁ dassanāyā’ti.
‘My dear Mātali, harness the chariot with its team of a thousand thoroughbreds. We will go to a park and see the scenery.’
เอวํ
ภทฺทนฺตวาติ โข ภิกฺขเว มาตลิ สงฺคาหโก สกฺกสฺส เทวานมินฺทสฺส
ปฏิสฺสุตฺวา สหสฺสยุตฺตํ อาชญฺญรถํ โยเชตฺวา สกฺกสฺส
เทวานมินฺทสฺส ปฏิเวเทสิ✎ ร่าง
‘Evaṁ, bhaddantavā’ti kho, bhikkhave, mātali saṅgāhako sakkassa devānamindassa paṭissutvā, sahassayuttaṁ ājaññarathaṁ yojetvā sakkassa devānamindassa paṭivedesi:
‘Yes, lord,’ replied Mātali. He harnessed the chariot and informed Sakka,
ยุตฺโต โข เต มาริส สหสฺสยุตฺโต
อาชญฺญรโถ✎ ร่าง
‘yutto kho te, mārisa, sahassayutto ājaññaratho,
‘Good fellow, the chariot with its team of a thousand thoroughbreds has been harnessed.
ยสฺสทานิ กาลํ มญฺญสีติ ฯ✎ ร่าง
yassadāni kālaṁ maññasī’ti.
Please go at your convenience.’
อถ โข ภิกฺขเว สกฺโก
เทวานมินฺโท เวชยนฺตปาสาทา โอโรหนฺโต อญฺชลึ กตฺวา สุทํ
ภิกฺขุสงฺฆํ นมสฺสติ ฯ✎ ร่าง
Atha kho, bhikkhave, sakko devānamindo vejayantapāsādā orohanto añjaliṁ katvā sudaṁ bhikkhusaṅghaṁ namassati.
Then Sakka descended from the Palace of Victory, raised his cupped palms, and revered the mendicant Saṅgha.