เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ข้อ 939

เนื้อความทั้งข้อ

[๙๓๙] ดูกรภิกษุทั้งหลาย ครั้งนั้นแล มาตลีสังคาหกเทพบุตรได้ทูลถาม ท้าวสักกะจอมเทพด้วยคาถาว่า นรชนผู้นอนทับกายอันเปื่อยเน่าเหล่านี้ พึงนอบน้อมพระองค์ นั่นเทียว พวกเขาจมอยู่ในซากอันเต็มไปด้วยความหิวและ ความกระหาย ข้าแต่ท้าววาสวะ เพราะเหตุไรหนอพระองค์ จึงทรงโปรดปรานท่านผู้ไม่มีเรือนเหล่านั้น ขอพระองค์ตรัส บอกมรรยาทของฤาษีทั้งหลาย ข้าพระองค์ขอฟังพระดำรัสของ พระองค์ ฯ

sn11.20:1.9 #

อถ โข ภิกฺขเว มาตลิ สงฺคาหโก สกฺกํ เทวานมินฺทํ คาถาย อชฺฌภาสิ✎ ร่าง

Atha kho, bhikkhave, mātali saṅgāhako sakkaṁ devānamindaṁ gāthāya ajjhabhāsi:

So Mātali the chariot handler addressed Sakka in verse:

sn11.20:2.1 #

ตํ หิ เอเต นมสฺเสยฺยุํ✎ ร่าง

‘Tañhi ete namasseyyuṁ,

‘It’s these who should worship you,

sn11.20:2.2 #

ปูติเทหสยา นรา✎ ร่าง

pūtidehasayā narā;

namely the humans stuck in their putrid bodies,

sn11.20:2.3 #

นิมุคฺคา กุณปเสฺมเต✎ ร่าง

Nimuggā kuṇapamhete,

sunk in a carcass,

sn11.20:2.4 #

ขุปฺปิปาสา สมปฺปิตา✎ ร่าง

khuppipāsasamappitā.

stricken by hunger and thirst.

sn11.20:3.1 #

กึ นุ เตสํ ปิหยสิ✎ ร่าง

Kiṁ nu tesaṁ pihayasi,

Why then do you envy those

sn11.20:3.2 #

อนาคาราน วาสว✎ ร่าง

anāgārāna vāsava;

who are homeless, Vāsava?

sn11.20:3.3 #

อาจารํ อิสินํ พฺรูหิ✎ ร่าง

Ācāraṁ isinaṁ brūhi,

Relate the seers’ way of life,

sn11.20:3.4 #

ตํ สุโณม วโจ ตวาติ ฯ✎ ร่าง

taṁ suṇoma vaco tavā’ti.

let us hear what you say.’