เนื้อความทั้งข้อ
[๑๐๔] พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของท่านอนาถ
บิณฑิกเศรษฐี เขตพระนครสาวัตถี ครั้งนั้นแล กฬารขัตติยภิกษุเข้าไปหาท่าน
พระสารีบุตรถึงที่อยู่ แล้วได้ปราศรัยกับท่าน ครั้นผ่านการปราศรัยพอให้ระลึกถึง
กันไปแล้ว จึงนั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง เมื่อนั่งเรียบร้อยแล้วได้กล่าวกะท่าน
พระสารีบุตรว่า ข้าแต่ท่านพระสารีบุตร โมลิยผัคคุณภิกษุได้ลาสิกขา เวียนมา
ทางฝ่ายต่ำเสียแล้ว ฯ
ท่านพระสารีบุตรกล่าวว่า ท่านโมลิยผัคคุณะนั้นคงไม่ได้ความพอใจใน
พระธรรมวินัยนี้เป็นแน่ ฯ
ก. ถ้าเช่นนั้น ท่านพระสารีบุตรคงได้ความพอใจในพระธรรมวินัยนี้
กระมัง ฯ
สา. ท่านผู้มีอายุ ผมไม่มีความสงสัยเลย ฯ
ก. ท่านผู้มีอายุ ก็ต่อไปเล่า ท่านไม่สงสัยหรือ ฯ
สา. ท่านผู้มีอายุ ถึงต่อไปผมก็ไม่สงสัยเลย ฯ
สาวตฺถิยํ วิหรติ✎ ร่าง
Sāvatthiyaṁ viharati.
At Sāvatthī.
อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 24.45
อถ โข กฬารขตฺติโย ภิกฺขุ
เยนายสฺมา สารีปุตฺโต เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา อายสฺมตา
สารีปุตฺเตน สทฺธึ สมฺโมทิ✎ ร่าง
Atha kho kaḷārakhattiyo bhikkhu yenāyasmā sāriputto tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āyasmatā sāriputtena saddhiṁ sammodi.
Then the mendicant Kaḷāra the Aristocrat went up to Venerable Sāriputta and exchanged greetings with him.
สมฺโมทนียํ กถํ สาราณียํ วีติสาเรตฺวา
เอกมนฺตํ นิสีทิ ฯ เอกมนฺตํ นิสินฺโน โข กฬารขตฺติโย ภิกฺขุ
อายสฺมนฺตํ สารีปุตฺตํ เอตทโวจ✎ ร่าง
Sammodanīyaṁ kathaṁ sāraṇīyaṁ vītisāretvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinno kho kaḷārakhattiyo bhikkhu āyasmantaṁ sāriputtaṁ etadavoca:
When the greetings and polite conversation were over, he sat down to one side and said to him,
โมลิยผคฺคุโน อาวุโส สารีปุตฺต
ภิกฺขุ สิกฺขํ ปจฺจกฺขาย หีนายาวตฺโตติ✎ ร่าง
“moḷiyaphagguno, āvuso sāriputta, bhikkhu sikkhaṁ paccakkhāya hīnāyāvatto”ti.
“Reverend Sāriputta, the mendicant Phagguna of the Top-Knot has resigned the training and returned to a lesser life.”
นห ๑- นูน โส อายสฺมา
อิมสฺมึ ธมฺมวินเย อสฺสาสมลตฺถาติ✎ ร่าง
“Na hi nūna so āyasmā imasmiṁ dhammavinaye assāsamalatthā”ti.
“That venerable mustn’t have gained any solace in this teaching and training.”
เตนหายสฺมา สารีปุตฺโต
อิมสฺมึ ธมฺมวินเย อสฺสาสมฺปตฺโตติ ฯ✎ ร่าง
“Tena hāyasmā sāriputto imasmiṁ dhammavinaye assāsaṁ patto”ti?
“Well then, has Venerable Sāriputta found solace in this teaching and training?”
น ขฺวาหํ อาวุโส กงฺขามีติ ฯ✎ ร่าง
“Na khvāhaṁ, āvuso, kaṅkhāmī”ti.
“Reverend, I have no uncertainty.”
อายตึ ปนาวุโสติ ฯ✎ ร่าง
“Āyatiṁ, panāvuso”ti?
“But what of the future?”
น ขฺวาหํ อาวุโส วิจิกิจฺฉามีติ ฯ✎ ร่าง
“Na khvāhaṁ, āvuso, vicikicchāmī”ti.
“I have no doubt.”