เนื้อความทั้งข้อ
[๔๒๙] พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของท่าน
อนาถบิณฑิกเศรษฐี เขตพระนครสาวัตถี ครั้งนั้นแล ภิกษุรูปหนึ่งได้เข้าไปเฝ้า
พระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับ ครั้นเข้าไปเฝ้าแล้ว ฯลฯ เมื่อภิกษุรูปนั้นนั่งเรียบร้อย
แล้ว ได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ กัปหนึ่ง นาน
เพียงไรหนอแล
พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ดูกรภิกษุ กัปหนึ่งนานแล มิใช่ง่ายที่จะนับกัป
นั้นว่าเท่านี้ปี เท่านี้ ๑๐๐ ปี เท่านี้ ๑,๐๐๐ ปี หรือว่าเท่านี้ ๑๐๐,๐๐๐ ปี ฯ
ภิ. ก็พระองค์อาจจะอุปมาได้ไหม พระเจ้าข้า ฯ
สาวตฺถิยํ วิหรติ✎ ร่าง
Sāvatthiyaṁ viharati …pe… ārāme …pe….
At Sāvatthī.
อถ โข อญฺญตโร ภิกฺขุ เยน
ภควา เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา ฯเปฯ เอกมนฺตํ นิสินฺโน
โข โส ภิกฺขุ ภควนฺตํ เอตทโวจ✎ ร่าง
Atha kho aññataro bhikkhu yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinno kho so bhikkhu bhagavantaṁ etadavoca:
Then a mendicant went up to the Buddha, bowed, sat down to one side, and asked him,
กีวทีโฆ นุ โข ภนฺเต
กปฺโปติ ฯ✎ ร่าง
“kīvadīgho nu kho, bhante, kappo”ti?
“Sir, how long is an eon?”
ทีโฆ โข ภิกฺขุ กปฺโป✎ ร่าง
“Dīgho kho, bhikkhu, kappo.
“Mendicant, an eon is long.
โส น สุกโร สงฺขาตุํ
เอตฺตกานิ วสฺสานิ อิติ วา เอตฺตกานิ วสฺสสตานิ อิติ วา
เอตฺตกานิ วสฺสสหสฺสานิ อิติ วา เอตฺตกานิ วสฺสสตสหสฺสานิ
อิติ วาติ ฯ✎ ร่าง
So na sukaro saṅkhātuṁ ettakāni vassāni iti vā, ettakāni vassasatāni iti vā, ettakāni vassasahassāni iti vā, ettakāni vassasatasahassāni iti vā”ti.
It’s not easy to calculate how many years, how many hundreds or thousands or hundreds of thousands of years it lasts.”
สกฺกา ปน ภนฺเต อุปมา ๑- กาตุนฺติ✎ ร่าง
“Sakkā pana, bhante, upamaṁ kātun”ti?
“But sir, is it possible to give a simile?”
อ้างอิงPTS 2.182 · สยามรัฐ 16.216 · ฉัฏฐสังคายนา 24.164
ฯ✎ ร่าง
“Sakkā, bhikkhū”ti bhagavā avoca.
“It’s possible,” said the Buddha.