‹ กลับ
อเจลกัสสปสูตร
เล่ม ๑๖ — สังยุตตนิกาย นิทานวรรค · ข้อ 49 · สํ.นิ. ๑๖/๔๓๑ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๔๙] เมื่อพระผู้มีพระภาคตรัสอย่างนี้แล้ว อเจลกัสสปได้กราบทูล พระผู้มีพระภาคว่า ก็ข้าพเจ้าไม่ประสงค์จะถามท่านพระโคดมมากนัก ฯ ภ. ดูกรกัสสป ท่านจงถามปัญหาตามที่ท่านจำนงไว้เถิด ฯ ก. ข้าแต่ท่านพระโคดม ความทุกข์ตนกระทำเองหรือ ฯ ภ. อย่ากล่าวอย่างนั้น กัสสป ฯ ก. ความทุกข์ผู้อื่นกระทำให้หรือ ท่านพระโคดม ฯ ภ. อย่ากล่าวอย่างนั้น กัสสป ฯ ก. ความทุกข์ตนกระทำเองด้วย ผู้อื่นกระทำให้ด้วยหรือ ท่านโคดม ฯ ภ. อย่ากล่าวอย่างนั้น กัสสป ฯ ก. ความทุกข์บังเกิดขึ้นเพราะอาศัยการที่มิใช่ตนเองกระทำ มิใช่ผู้อื่น กระทำให้หรือ ท่านพระโคดม ฯ ภ. อย่ากล่าวอย่างนั้น กัสสป ฯ ก. ความทุกข์ไม่มีหรือ ท่านพระโคดม ฯ ภ. ความทุกข์ไม่มีหามิได้ ความทุกข์มีอยู่ กัสสป ฯ ก. ถ้าอย่างนั้น ท่านพระโคดม ย่อมไม่รู้ไม่เห็นความทุกข์ ฯ ภ. เราย่อมไม่รู้ไม่เห็นความทุกข์หามิได้ เรารู้เห็นความทุกข์อยู่ กัสสป ฯ ก. เมื่อข้าพเจ้าถามว่า ข้าแต่ท่านพระโคดม ความทุกข์ตนกระทำเองหรือ ท่านตรัสว่า อย่ากล่าวอย่างนั้น กัสสป เมื่อข้าพเจ้าถามว่า ความทุกข์ผู้อื่น กระทำให้หรือ ท่านพระโคดม ท่านตรัสว่า อย่ากล่าวอย่างนั้น กัสสป เมื่อข้าพเจ้า ถามว่า ความทุกข์เกิดขึ้นเพราะอาศัยการที่มิใช่ตนเองกระทำ มิใช่ผู้อื่นกระทำให้ หรือ ท่านพระโคดม ท่านตรัสว่า อย่ากล่าวอย่างนั้น กัสสป เมื่อข้าพเจ้าถามว่า ความทุกข์ไม่มีหรือ ท่านพระโคดม ท่านตรัสว่า ความทุกข์ไม่มีหามิได้ ความทุกข์ มีอยู่ กัสสป เมื่อข้าพเจ้าถามว่า ถ้าอย่างนั้น ท่านพระโคดม ย่อมไม่รู้ไม่เห็น ความทุกข์ ท่านตรัสว่า เราย่อมไม่รู้ไม่เห็นความทุกข์หามิได้ เรารู้เห็นความทุกข์ อยู่ กัสสป ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ขอพระผู้มีพระภาคจงตรัสบอกความทุกข์ แก่ข้าพเจ้า และขอพระผู้มีพระภาคจงทรงแสดงความทุกข์แก่ข้าพเจ้าด้วย ฯ
เทียบรายประโยค (28 ประโยค)
sn12.17:2.7 #
เอวํ วุตฺเต อเจโล กสฺสโป ภควนฺตํ เอตทโวจ✎ ร่าง
Evaṁ vutte, acelo kassapo bhagavantaṁ etadavoca:
When this was said, Kassapa said to the Buddha,
sn12.17:2.8 #
น โข ปน มยํ ภวนฺตํ โคตมํ พหุเทว ปุจฺฉิตุกามาติ ฯ✎ ร่าง
“na kho pana mayaṁ bhavantaṁ gotamaṁ bahudeva pucchitukāmā”ti.
“I don’t want to ask much.”
sn12.17:2.9 #
ปุจฺฉ กสฺสป ยทากงฺขสีติ ฯ✎ ร่าง
“Puccha, kassapa, yadākaṅkhasī”ti.
“Ask what you wish, Kassapa.”
sn12.17:3.1 #
กึ นุ โข โภ โคตม สยํกตํ ทุกฺขนฺติ ฯ✎ ร่าง
“Kiṁ nu kho, bho gotama, ‘sayaṅkataṁ dukkhan’ti?
“Well, worthy Gotama, is suffering made by oneself?”
อ้างอิงPTS 2.20 · สยามรัฐ 16.24
sn12.17:3.2 #
มา เหวํ กสฺสปาติ ภควา อโวจ ฯ✎ ร่าง
‘Mā hevaṁ, kassapā’ti bhagavā avoca.
“Not so, Kassapa,” said the Buddha.
sn12.17:3.3 #
กึ ปน โภ โคตม ปรกตํ ทุกฺขนฺติ ฯ✎ ร่าง
‘Kiṁ pana, bho gotama, paraṅkataṁ dukkhan’ti?
“Then is suffering made by another?”
sn12.17:3.4 #
มา เหวํ กสฺสปาติ ภควา อโวจ ฯ✎ ร่าง
‘Mā hevaṁ, kassapā’ti bhagavā avoca.
“Not so, Kassapa,” said the Buddha.
sn12.17:3.5 #
กึ นุ โข โภ โคตม สยํกตญฺจ ปรกตญฺจ ทุกฺขนฺติ ฯ✎ ร่าง
‘Kiṁ nu kho, bho gotama, sayaṅkatañca paraṅkatañca dukkhan’ti?
“Well, is suffering made by both oneself and another?”
sn12.17:3.6 #
มา เหวํ กสฺสปาติ ภควา อโวจ ฯ✎ ร่าง
‘Mā hevaṁ, kassapā’ti bhagavā avoca.
“Not so, Kassapa,” said the Buddha.
sn12.17:3.7 #
กึ ปน โภ โคตม อสยํการํ อปรการํ อธิจฺจ สมุปฺปนฺนํ ทุกฺขนฺติ ฯ✎ ร่าง
‘Kiṁ pana, bho gotama, asayaṅkāraṁ aparaṅkāraṁ adhiccasamuppannaṁ dukkhan’ti?
“Then does suffering arise anomalously, not made by oneself or another?”
sn12.17:3.8 #
มา เหวํ กสฺสปาติ ภควา อโวจ ฯ✎ ร่าง
‘Mā hevaṁ, kassapā’ti bhagavā avoca.
“Not so, Kassapa,” said the Buddha.
sn12.17:3.9 #
กึ @เชิงอรรถ: ๑ ยุ. กิญฺจิเทว ฯ เอวมุปริปิ ฯ นุ โข โภ โคตม นตฺถิ ทุกฺขนฺติ ฯ✎ ร่าง
‘Kiṁ nu kho, bho gotama, natthi dukkhan’ti?
“Well, is there no such thing as suffering?”
sn12.17:3.10 #
น โข กสฺสป นตฺถิ ทุกฺขํ✎ ร่าง
‘Na kho, kassapa, natthi dukkhaṁ.
“It’s not that there’s no such thing as suffering.
sn12.17:3.11 #
อตฺถิ โข กสฺสป ทุกฺขนฺติ ฯ✎ ร่าง
Atthi kho, kassapa, dukkhan’ti.
Suffering is real.”
sn12.17:3.12 #
เตนหิ ภวํ โคตโม ทุกฺขํ น ชานาติ น ปสฺสตีติ ฯ✎ ร่าง
‘Tena hi bhavaṁ gotamo dukkhaṁ na jānāti, na passatī’ti.
“Then does the worthy Gotama not know or see suffering?”
sn12.17:3.13 #
น ขฺวาหํ กสฺสป ทุกฺขํ น ชานามิ น ปสฺสามิ✎ ร่าง
‘Na khvāhaṁ, kassapa, dukkhaṁ na jānāmi, na passāmi.
“It’s not that I don’t know or see suffering.
sn12.17:3.14 #
ชานามิ ขฺวาหํ กสฺสป ทุกฺขํ✎ ร่าง
Jānāmi khvāhaṁ, kassapa, dukkhaṁ;
I do know suffering,
sn12.17:3.15 #
ปสฺสามิ ขฺวาหํ กสฺสป ทุกฺขนฺติ ฯ✎ ร่าง
passāmi khvāhaṁ, kassapa, dukkhan’”ti.
I do see suffering.”
sn12.17:4.1 #
กึ นุ โข โภ โคตม สยํกตํ ทุกฺขนฺติ อิติ ปุฏฺโฐ สมาโน มา เหวํ กสฺสปาติ วเทสิ✎ ร่าง
“Kiṁ nu kho, bho gotama, ‘sayaṅkataṁ dukkhan’ti iti puṭṭho samāno ‘mā hevaṁ, kassapā’ti vadesi.
“Worthy Gotama, when asked these questions, you say ‘not so’.
อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 24.20
sn12.17:4.2 #
กึ ปน โภ โคตม ปรกตํ ทุกฺขนฺติ อิติ ปุฏฺโฐ สมาโน มา เหวํ กสฺสปาติ วเทสิ✎ ร่าง
‘Kiṁ pana, bho gotama, paraṅkataṁ dukkhan’ti iti puṭṭho samāno ‘mā hevaṁ, kassapā’ti vadesi.
sn12.17:4.3 #
กึ นุ โข โภ โคตม สยํกตญฺจ ปรกตญฺจ ทุกฺขนฺติ อิติ ปุฏฺโฐ สมาโน มา เหวํ กสฺสปาติ วเทสิ✎ ร่าง
‘Kiṁ nu kho, bho gotama, sayaṅkatañca paraṅkatañca dukkhan’ti iti puṭṭho samāno ‘mā hevaṁ, kassapā’ti vadesi.
sn12.17:4.4 #
กึ ปน โภ โคตม อสยํการํ อปรการํ อธิจฺจ สมุปฺปนฺนํ ทุกฺขนฺติ อิติ ปุฏฺโฐ สมาโน มา เหวํ กสฺสปาติ วเทสิ✎ ร่าง
‘Kiṁ pana, bho gotama, asayaṅkāraṁ aparaṅkāraṁ adhiccasamuppannaṁ dukkhan’ti iti puṭṭho samāno ‘mā hevaṁ, kassapā’ti vadesi.
sn12.17:4.5 #
กึ นุ โข โภ โคตม นตฺถิ ทุกฺขนฺติ อิติ ปุฏฺโฐ สมาโน น โข กสฺสป นตฺถิ ทุกฺขํ อตฺถิ โข กสฺสป ทุกฺขนฺติ วเทสิ✎ ร่าง
‘Kiṁ nu kho, bho gotama, natthi dukkhan’ti iti puṭṭho samāno ‘na kho, kassapa, natthi dukkhaṁ, atthi kho, kassapa, dukkhan’ti vadesi.
Yet you say that there is such a thing as suffering.
sn12.17:4.6 #
เตนหิ ภวํ โคตโม ทุกฺขํ น ชานาติ น ปสฺสตีติ อิติ ปุฏฺโฐ สมาโน น ขฺวาหํ กสฺสป ทุกฺขํ น ชานามิ น ปสฺสามิ✎ ร่าง
‘Tena hi bhavaṁ gotamo dukkhaṁ na jānāti na passatī’ti iti puṭṭho samāno ‘na khvāhaṁ, kassapa, dukkhaṁ na jānāmi na passāmi.
sn12.17:4.7 #
ชานามิ ขฺวาหํ กสฺสป ทุกฺขํ✎ ร่าง
Jānāmi khvāhaṁ, kassapa, dukkhaṁ;
And you say that you do know suffering,
sn12.17:4.8 #
ปสฺสามิ ขฺวาหํ กสฺสป ทุกฺขนฺติ วเทสิ✎ ร่าง
passāmi khvāhaṁ, kassapa, dukkhan’ti vadesi.
and you do see suffering.
sn12.17:4.9 #
อาจิกฺขตุ จ เม ภนฺเต ภควา ทุกฺขํ✎ ร่าง
Ācikkhatu ca me, bhante, bhagavā dukkhaṁ.
Sir, let the Blessed One explain suffering to me!
sn12.17:4.10 #
เทเสตุ จ เม ภนฺเต ภควา ทุกฺขนฺติ ฯ✎ ร่าง
Desetu ca me, bhante, bhagavā dukkhan”ti.
Let the Blessed One teach me about suffering!”
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๑๖ — สังยุตตนิกาย นิทานวรรค
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน