เล่ม ๑๖ — สังยุตตนิกาย นิทานวรรค ข้อ 98

เนื้อความทั้งข้อ

[๙๘] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของ ท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐี เขตพระนครสาวัตถี ... ครั้งนั้นแล พระผู้มีพระภาค ตรัสเรียกท่านพระสารีบุตรมาว่า ดูกรสารีบุตร อชิตมาณพได้กล่าวปัญหานี้ไว้ใน อชิตปัญหา ในปรายนวรรคว่า ข้าแต่ท่านผู้นิรทุกข์ บุคคลที่ได้ตรัสรู้ธรรมแล้ว ๑- และบุคคล ที่ยังเป็นเสขบุคคลอยู่เหล่าใด มีอยู่มากในศาสนานี้ พระองค์ ผู้มีปัญญาอันข้าพเจ้าถามแล้ว ขอได้โปรดตรัสบอกความ ประพฤติของบุคคลทั้งสองพวกนั้น แก่ข้าพเจ้า ดังนี้ ฯ ดูกรสารีบุตร เธอจะพึงเห็นเนื้อความของคาถาที่กล่าวโดยย่อนี้ โดย พิสดารได้อย่างไร ฯ

sn12.31:1.1 #

เอกํ สมยํ ภควา สาวตฺถิยํ วิหรติ✎ ร่าง

Ekaṁ samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati.

At one time the Buddha was staying near Sāvatthī.

อ้างอิงสยามรัฐ 16.56 · พุทธชยันตี 14.74

sn12.31:1.2 #

ตตฺร โข ภควา อายสฺมนฺตํ สารีปุตฺตํ อามนฺเตสิ✎ ร่าง

Tatra kho bhagavā āyasmantaṁ sāriputtaṁ āmantesi:

Then the Buddha said to Venerable Sāriputta,

sn12.31:1.3 #

วุตฺตมิทํ สารีปุตฺต ปารายเน อชิตปเญฺห✎ ร่าง

“vuttamidaṁ, sāriputta, pārāyane ajitapañhe:

“Sāriputta, this was said in ‘The Way to the Far Shore’, in ‘The Questions of Ajita’:

sn12.31:2.1 #

เย จ สงฺขาตธมฺมาเส✎ ร่าง

‘Ye ca saṅkhātadhammāse,

‘There are those who have appraised the teaching,

sn12.31:2.2 #

เย จ เสกฺขา ปุถู อิธ✎ ร่าง

ye ca sekkhā puthū idha;

and many kinds of trainees here.

sn12.31:2.3 #

เตสมฺเม นิปโก อิริยํ✎ ร่าง

Tesaṁ me nipako iriyaṁ,

Now you, being alert, are asked

sn12.31:2.4 #

ปุฏฺโฐ จ ๑- พฺรูหิ มาริสาติ✎ ร่าง

puṭṭho pabrūhi mārisā’ti.

to tell me their behavior, good fellow.’

sn12.31:3.1 #

อิมสฺส นุ โข สารีปุตฺต สงฺขิตฺเตน ภาสิตสฺส กถํ วิตฺถาเรน อตฺโถ ทฏฺฐพฺโพติ ฯ✎ ร่าง

Imassa nu kho, sāriputta, saṅkhittena bhāsitassa kathaṁ vitthārena attho daṭṭhabbo”ti?

How should we see the detailed meaning of this brief statement?”

อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 24.43