เนื้อความทั้งข้อ
[๓๕] ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็ความไม่สะดุ้งเพราะความไม่ถือมั่น ย่อมมีอย่างไร? ดูกร-
*ภิกษุทั้งหลาย อริยสาวกในธรรมวินัยนี้ผู้ได้สดับแล้ว ย่อมพิจารณาเห็นรูปว่า นั่นไม่ใช่ของเรา
นั่นไม่เป็นเรา นั่นไม่ใช่ตัวตนของเรา รูปของอริยสาวกนั้น ย่อมแปรปรวน ย่อมเป็นอย่างอื่นไป
เพราะรูปแปรปรวนและเป็นอย่างอื่นไป โสกะ ปริเทวะ ทุกข์ โทมนัสและอุปายาสจึงไม่เกิดขึ้น.
ย่อมพิจารณาเห็นเวทนาว่า นั่นไม่ใช่ของเรา ฯลฯ ย่อมพิจารณาเห็นสัญญาว่า นั่นไม่ใช่ของเรา
ฯลฯ ย่อมพิจารณาเห็นสังขารว่า นั่นไม่ใช่ของเรา ฯลฯ ย่อมพิจารณาเห็นวิญญาณว่า นั่นไม่ใช่
ของเรา นั่นไม่เป็นเรา นั่นไม่ใช่ตัวของเรา วิญญาณของอริยสาวกนั้น ย่อมแปรปรวน ย่อมเป็น
อย่างอื่นไป เพราะวิญญาณแปรปรวนและเป็นอย่างอื่นไป โสกะ ปริเทวะ ทุกข์ โทมนัสและ
อุปายาสจึงไม่เกิดขึ้น. ดูกรภิกษุทั้งหลาย ความไม่สะดุ้งเพราะความไม่ถือมั่น ย่อมมีอย่างนี้แล.
กถญฺจ ภิกฺขเว อนุปาทานอปริตสฺสนา โหติ ฯ✎ ร่าง
Kathañca, bhikkhave, anupādāaparitassanā hoti?
And how does not grasping lead to freedom from anxiety?
อ้างอิงPTS 3.19 · สยามรัฐ 17.25
อิธ
ภิกฺขเว สุตวา อริยสาวโก รูปํ เนตํ มม เนโสหมสฺมิ น
เมโส อตฺตาติ สมนุปสฺสติ✎ ร่าง
Idha, bhikkhave, sutavā ariyasāvako rūpaṁ ‘netaṁ mama, nesohamasmi, na meso attā’ti samanupassati.
It’s when a learned noble disciple regards form like this: ‘This is not mine, I am not this, this is not my self.’
ตสฺส ตํ รูปํ วิปริณมติ อญฺญถา
โหติ✎ ร่าง
Tassa taṁ rūpaṁ vipariṇamati aññathā hoti.
When that form of theirs decays and perishes,
ตสฺส รูปวิปริณามญฺญถาภาวา นุปฺปชฺชนฺติ โสกปริเทว-
ทุกฺขโทมนสฺสุปายาสา ฯ✎ ร่าง
Tassa rūpavipariṇāmaññathābhāvā nuppajjanti sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā.
it doesn’t give rise to sorrow, lamentation, pain, sadness, and distress.
เวทนํ เนตํ มม ฯ✎ ร่าง
Vedanaṁ netaṁ mama …
They regard feeling …
สญฺญํ เนตํ มม ฯ✎ ร่าง
saññaṁ netaṁ mama …
perception …
สงฺขาเร เนตํ มม ฯ✎ ร่าง
saṅkhāre netaṁ mama …
choices …
วิญฺญาณํ เนตํ มม เนโสหมสฺมิ น เมโส
อตฺตาติ สมนุปสฺสติ✎ ร่าง
viññāṇaṁ ‘netaṁ mama, nesohamasmi, na meso attā’ti samanupassati.
consciousness like this: ‘This is not mine, I am not this, this is not my self.’
ตสฺส ตํ วิญฺญาณํ วิปริณมติ อญฺญถา
โหติ✎ ร่าง
Tassa taṁ viññāṇaṁ vipariṇamati aññathā hoti.
When that consciousness of theirs decays and perishes,
ตสฺส วิญฺญาณวิปริณา มญฺญถาภาวา นุปฺปชฺชนฺติ
โสกปริเทวทุกฺขโทมนสฺสุปายาสา ฯ✎ ร่าง
Tassa viññāṇavipariṇāmaññathābhāvā nuppajjanti sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā.
it doesn’t give rise to sorrow, lamentation, pain, sadness, and distress.
เอวํ โข ภิกฺขเว
อนุปาทานอปริตสฺสนา โหตีติ ฯ✎ ร่าง
Evaṁ kho, bhikkhave, anupādāaparitassanā hotī”ti.
That’s how not grasping leads to freedom from anxiety.”