เล่ม ๑๗ — สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค ข้อ 374

sn23.8:0.1 #

—

Saṁyutta Nikāya 23.8

ภิกษุรู้ชัดเหตุเกิด ความดับ คุณ โทษ และธรรมเครื่องสลัดออก แห่งอุปาทานขันธ์ ๕ ประการนี้ ตามความเป็นจริงแล้ว ย่อมเป็นผู้หลุดพ้นเพราะไม่ถือมั่น. ดูกร ราธะ ภิกษุนี้เรากล่าวว่า เป็นอรหันตขีณาสพ ผู้อยู่จบพรหมจรรย์ ทำกิจที่ควรทำเสร็จแล้ว ปลง ภาระลงแล้ว บรรลุประโยชน์ตนโดยลำดับแล้ว ผู้หมดสิ้นกิเลสเครื่องประกอบสัตว์ไว้ในภพแล้ว ผู้หลุดพ้นแล้วเพราะรู้โดยชอบ.🤖 AI จับคู่

Linked Discourses 23.8

sn23.8:0.2 #

—

1. Paṭhamamāravagga

1. About Māra

sn23.8:0.3 #

—

Arahantasutta

A Perfected One

sn23.8:1.1 #

สาวตฺถี ฯ ตตฺร โข ฯ✎ ร่าง

Sāvatthinidānaṁ.

At Sāvatthī.

อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 25.178 · พุทธชยันตี 15.348

sn23.8:1.2 #

เอกมนฺตํ นิสินฺนํ โข อายสฺมนฺตํ ราธํ ภควา เอตทโวจ✎ ร่าง

Ekamantaṁ nisinnaṁ kho āyasmantaṁ rādhaṁ bhagavā etadavoca:

When Venerable Rādha was seated to one side, the Buddha said to him:

sn23.8:1.3 #

ปญฺจิเม ราธ อุปาทานกฺขนฺธา ฯ✎ ร่าง

“pañcime, rādha, upādānakkhandhā.

“Rādha, there are these five grasping aggregates.

sn23.8:1.4 #

กตเม ปญฺจ ฯ เสยฺยถีทํ ฯ✎ ร่าง

Katame pañca?

What five?

sn23.8:1.5 #

รูปูปาทานกฺขนฺโธ ฯเปฯ วิญฺญาณูปาทานกฺขนฺโธ ฯ✎ ร่าง

Rūpupādānakkhandho …pe… viññāṇupādānakkhandho.

The grasping aggregates of form, feeling, perception, choices, and consciousness.

sn23.8:1.6 #

ยโต โข ราธ ภิกฺขุ อิเมสํ ปญฺจนฺนํ อุปาทานกฺขนฺธานํ สมุทยญฺจ อตฺถงฺคมญฺจ อสฺสาทญฺจ อาทีนวญฺจ นิสฺสรณญฺจ ยถาภูตํ วิทิตฺวา อนุปาทา วิมุตฺโต โหติ ฯ✎ ร่าง

Yato kho, rādha, bhikkhu imesaṁ pañcannaṁ upādānakkhandhānaṁ samudayañca atthaṅgamañca assādañca ādīnavañca nissaraṇañca yathābhūtaṁ viditvā anupādāvimutto hoti—

A mendicant comes to be freed by not grasping after truly understanding these five grasping aggregates’ origin, disappearance, gratification, drawback, and escape.

sn23.8:1.7 #

อยํ วุจฺจติ ราธ ภิกฺขุ อรหํ ขีณาสโว วุสิตวา กตกรณีโย โอหิตภาโร อนุปฺปตฺตสทตฺโถ ปริกฺขีณภวสญฺโญชโน สมฺมทญฺญา วิมุตฺโตติ ฯ✎ ร่าง

ayaṁ vuccati, rādha, bhikkhu arahaṁ khīṇāsavo vusitavā katakaraṇīyo ohitabhāro anuppattasadattho parikkhīṇabhavasaṁyojano sammadaññāvimutto”ti.

Such a mendicant is called a perfected one, with defilements ended, who has completed the spiritual journey, done what had to be done, laid down the burden, achieved their heart’s goal, utterly ended the fetter of continued existence, and is rightly freed through enlightenment.”

sn23.8:1.8 #

—

Aṭṭhamaṁ.

sn23.9:0.1 #

—

Saṁyutta Nikāya 23.9

Linked Discourses 23.9

sn23.9:0.2 #

—

1. Paṭhamamāravagga

1. About Māra