เล่ม ๑๗ — สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค ข้อ 551

เนื้อความทั้งข้อ

[๕๕๑] พระนครสาวัตถี. ภิกษุนั้นนั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้ว ได้ทูลถามพระผู้มี พระภาคว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ อะไรหนอเป็นเหตุ เป็นปัจจัย ให้เมฆหมอกมีในบางคราว พระเจ้าข้า? พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ดูกรภิกษุ พวกเทวดาชื่อว่าอัพภวลาหกมีอยู่เมื่อใด เทวดาพวก นั้นมีความคิดอย่างนี้ว่า ไฉนหนอ พวกเราพึงยินดีด้วยความยินดีของตน เมื่อนั้น เมฆหมอก ย่อมมี เพราะอาศัยความตั้งใจของเทวดาพวกนั้น. ดูกรภิกษุ ข้อนี้แลเป็นเหตุ เป็นปัจจัย ให้ เมฆหมอกมีในบางคราว.

sn32.55:1.1 #

สาวตฺถี ฯ✎ ร่าง

Sāvatthinidānaṁ.

At Sāvatthī.

sn32.55:1.2 #

เอกมนฺตํ นิสินฺโน โข โส ภิกฺขุ ภควนฺตํ เอตทโวจ✎ ร่าง

Ekamantaṁ nisinno kho so bhikkhu bhagavantaṁ etadavoca:

Seated to one side, that mendicant said to the Buddha:

sn32.55:1.3 #

โก นุ โข ภนฺเต เหตุ โก ปจฺจโย เยเนกทา อพฺภํ โหตีติ ฯ✎ ร่าง

“ko nu kho, bhante, hetu, ko paccayo, yenekadā abbhaṁ hotī”ti?

“Sir, what is the cause, what is the reason why sometimes it becomes stormy?”

sn32.55:1.4 #

สนฺติ ภิกฺขุ อพฺภวลาหกา นาม เทวา✎ ร่าง

“Santi, bhikkhu, abbhavalāhakā nāma devā.

“Mendicant, there are what are called gods of the stormy thunderclouds.

sn32.55:1.5 #

เตสํ ยทา เอวํ โหติ✎ ร่าง

Tesaṁ yadā evaṁ hoti:

Sometimes they think:

sn32.55:1.6 #

ยนฺนูน มยํ สกาย รติยา รเมยฺยามาติ เตสนฺตํ เจโตปณิธิมนฺวาย อพฺภํ โหติ ฯ✎ ร่าง

‘yannūna mayaṁ sakāya ratiyā vaseyyāmā’ti, tesaṁ taṁ cetopaṇidhimanvāya abbhaṁ hoti.

‘Why don’t we revel in our own kind of enjoyment?’ Then, in accordance with their wish, it becomes stormy.

sn32.55:1.7 #

อยํ โข ภิกฺขุ เหตุ อยํ ปจฺจโย เยเนกทา อพฺภํ โหตีติ ฯ✎ ร่าง

Ayaṁ kho, bhikkhu, hetu, ayaṁ paccayo, yenekadā abbhaṁ hotī”ti.

This is the cause, this is the reason why sometimes it becomes stormy.”

sn32.55:1.8 #

—

Pañcapaññāsamaṁ.

sn32.56:0.1 #

—

Saṁyutta Nikāya 32.56

Linked Discourses 32.56

sn32.56:0.2 #

—

1. Valāhakavagga

1. Gods of the Thunderclouds