เนื้อความทั้งข้อ
[๕๕๒] พระนครสาวัตถี. ภิกษุนั้นนั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้ว ได้ทูลถามพระผู้มี
พระภาคว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ อะไรหนอเป็นเหตุ เป็นปัจจัย ให้มีลมในบางคราว พระ
เจ้าข้า?
พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ดูกรภิกษุ พวกเทวดาชื่อว่าวาตวลาหกมีอยู่เมื่อใด เทวดาพวก
นั้นมีความคิดอย่างนี้ว่า ไฉนหนอ พวกเราพึงยินดีด้วยความยินดีของตน เมื่อนั้น ลมย่อมมี
เพราะอาศัยความตั้งใจของเทวดาพวกนั้น. ดูกรภิกษุ ข้อนี้แลเป็นเหตุ เป็นปัจจัย ให้มีลมใน
บางคราว.
สาวตฺถี ฯ✎ ร่าง
Sāvatthinidānaṁ.
At Sāvatthī.
อ้างอิงPTS 3.257 · ฉัฏฐสังคายนา 25.254 · พุทธชยันตี 15.518
เอกมนฺตํ นิสินฺโน โข โส ภิกฺขุ ภควนฺตํ
เอตทโวจ✎ ร่าง
Ekamantaṁ nisinno kho so bhikkhu bhagavantaṁ etadavoca:
Seated to one side, that mendicant said to the Buddha:
โก นุ โข ภนฺเต เหตุ โก ปจฺจโย เยเนกทา
วาโต โหตีติ ฯ✎ ร่าง
“ko nu kho, bhante, hetu, ko paccayo, yenekadā vāto hotī”ti?
“Sir, what is the cause, what is the reason why sometimes it becomes windy?”
สนฺติ ภิกฺขุ วาตวลาหกา นาม เทวา✎ ร่าง
“Santi, bhikkhu, vātavalāhakā nāma devā.
“Mendicant, there are what are called gods of the windy thunderclouds.
เตสํ
ยทา เอวํ โหติ✎ ร่าง
Tesaṁ yadā evaṁ hoti:
Sometimes they think:
ยนฺนูน มยํ สกาย รติยา รเมยฺยามาติ เตสนฺตํ
เจโตปณิธิมนฺวาย วาโต โหติ ฯ✎ ร่าง
‘yannūna mayaṁ sakāya ratiyā vaseyyāmā’ti, tesaṁ taṁ cetopaṇidhimanvāya vāto hoti.
‘Why don’t we revel in our own kind of enjoyment?’ Then, in accordance with their wish, it becomes windy.
อยํ โข ภิกฺขุ เหตุ อยํ ปจฺจโย
เยเนกทา วาโต โหตีติ ฯ✎ ร่าง
Ayaṁ kho, bhikkhu, hetu, ayaṁ paccayo, yenekadā vāto hotī”ti.
This is the cause, this is the reason why sometimes it becomes windy.”
—
Saṁyutta Nikāya 32.57
Linked Discourses 32.57
—
1. Valāhakavagga
1. Gods of the Thunderclouds