เนื้อความทั้งข้อ
[๒๒๐] ดูกรภิกษุทั้งหลาย สิ่งใดไม่ใช่ของเธอทั้งหลาย เธอทั้งหลาย
จงละสิ่งนั้นเสีย สิ่งนั้นอันเธอทั้งหลายละได้แล้ว จักเป็นไปเพื่อประโยชน์เกื้อกูล
เพื่อความสุข ดูกรภิกษุทั้งหลาย อะไรเล่าไม่ใช่ของเธอทั้งหลาย รูปไม่ใช่ของ
เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงละรูปนั้นเสีย รูปนั้นอันเธอทั้งหลายละได้แล้ว จักเป็น
ไปเพื่อประโยชน์เกื้อกูล เพื่อความสุข เสียง... กลิ่น... รส... โผฏฐัพพะ...
ธรรมารมณ์ไม่ใช่ของเธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงละธรรมารมณ์นั้นเสีย ธรรมารมณ์
นั้นอันเธอทั้งหลายละได้แล้ว จักเป็นไปเพื่อประโยชน์เกื้อกูล เพื่อความสุข
ดูกรภิกษุทั้งหลาย ชนพึงนำหญ้า กิ่งไม้และใบไม้ที่มีอยู่ในเชตวันนี้ไป หรือพึงเผา
หรือพึงทำตามสมควรแก่เหตุ เธอทั้งหลายพึงมีความคิดอย่างนี้ว่า ชนนำพวกเราไป
หรือเผา หรือทำตามสมควรแก่เหตุ ดังนี้ บ้างหรือหนอ ภิกษุทั้งหลาย
กราบทูลว่า หาเป็นดั่งนั้นไม่ พระเจ้าข้า ฯ
พ. ข้อนั้นเพราะเหตุอะไร
ภิ. เพราะเหตุว่า หญ้าเป็นต้นนั้นมิได้เป็นตน หรือเป็นของเนื่องด้วยตน
ของข้าพระองค์ทั้งหลายเลย พระเจ้าข้า ฯ
พ. ดูกรภิกษุทั้งหลาย ฉันนั้นเหมือนกันแล รูปไม่ใช่ของเธอทั้งหลาย
เธอทั้งหลายจงละรูปนั้นเสีย รูปนั้นอันเธอทั้งหลายละได้แล้ว จักเป็นไปเพื่อ
ประโยชน์เกื้อกูล เพื่อความสุข เสียง... กลิ่น... รส... โผฏฐัพพะ... ธรรมารมณ์
ไม่ใช่ของเธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงละธรรมารมณ์นั้นเสีย ธรรมารมณ์นั้นอันเธอ
ทั้งหลายละได้แล้ว จักเป็นไปเพื่อประโยชน์เกื้อกูล เพื่อความสุข ฯ
ยํ ภิกฺขเว น ตุมฺหากํ ตํ ปชหถ✎ ร่าง
“Yaṁ, bhikkhave, na tumhākaṁ, taṁ pajahatha.
“Mendicants, give up what’s not yours.
อ้างอิงสยามรัฐ 18.163 · ฉัฏฐสังคายนา 26.133 · พุทธชยันตี 16.260
ตํ โว ปหีนํ
หิตาย สุขาย ภวิสฺสติ ฯ✎ ร่าง
Taṁ vo pahīnaṁ hitāya sukhāya bhavissati.
Giving it up will be for your welfare and happiness.
กิญฺจ ภิกฺขเว น ตุมฺหากํ ฯ✎ ร่าง
Kiñca, bhikkhave, na tumhākaṁ?
And what isn’t yours?
รูปา
ภิกฺขเว น ตุมฺหากํ✎ ร่าง
Rūpā, bhikkhave, na tumhākaṁ;
Sights aren’t yours: give them up.
เต ปชหถ เต โว ปหีนา หิตาย สุขาย
ภวิสฺสนฺติ ฯ สทฺทา คนฺธา รสา โผฏฺฐพฺพา ธมฺมา น
ตุมฺหากํ เต ปหชถ เต โว ปหีนา หิตาย สุขาย ภวิสฺสนฺติ ฯ
เสยฺยถาปิ ภิกฺขเว ยํ อิมสฺมึ เชตวเน ติณกฏฺฐสาขาปลาสํ ฯเปฯ
เอวเมว โข ภิกฺขเว รูปา น ตุมฺหากํ เต ปชหถ เต โว ปหีนา
หิตาย สุขาย ภวิสฺสนฺติ ฯ✎ ร่าง
te pajahatha. Te vo pahīnā hitāya sukhāya bhavissanti.
Giving them up will be for your welfare and happiness.
สทฺทา✎ ร่าง
Saddā …
Sounds,
คนฺธา✎ ร่าง
gandhā …
smells,
โผฏฺฐพฺพา✎ ร่าง
phoṭṭhabbā …
touches,
ธมฺมา น ตุมฺหากํ เต ปชหถ✎ ร่าง
dhammā na tumhākaṁ; te pajahatha.
and ideas aren’t yours: give them up.
—
Te vo pahīnā hitāya sukhāya bhavissanti.
Giving them up will be for your welfare and happiness.
—
Seyyathāpi, bhikkhave, yaṁ imasmiṁ jetavane tiṇakaṭṭha …pe…
Suppose a person was to carry off the grass, sticks, branches, and leaves in this Jeta’s Grove …
—
evameva kho, bhikkhave, rūpā na tumhākaṁ; te pajahatha.
In the same way, sights, sounds, smells, tastes, touches, and ideas aren’t yours: give them up.
เต โว ปหีนา หิตาย สุขาย
ภวิสฺสนฺตีติ ฯ✎ ร่าง
Te vo pahīnā hitāya sukhāya bhavissantī”ti ….
Giving them up will be for your welfare and happiness.”
—
Saṁyutta Nikāya 35.140
Linked Discourses 35.140
—
14. Devadahavagga
14. At Devadaha