เนื้อความทั้งข้อ
[๑๖๒๗] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ นิโครธาราม ใกล้พระนครกบิลพัสดุ์
แคว้นสักกะ ก็สมัยนั้น ภิกษุมากรูปกระทำจีวรกรรมของพระผู้มีพระภาคด้วยหวังว่า พระผู้มี
พระภาคทรงทำจีวรสำเร็จแล้ว จักเสด็จหลีกไปสู่ที่จาริกโดยล่วง ๓ เดือน พระเจ้ามหานามศากย-
*ราช ได้ทรงสดับข่าวว่า ภิกษุมากรูปกระทำจีวรกรรมของพระผู้มีพระภาคด้วยหวังว่า พระผู้มี
พระภาคทรงทำจีวรสำเร็จแล้ว จักเสด็จหลีกไปสู่ที่จาริกโดยล่วง ๓ เดือน ครั้งนั้น พระเจ้า
มหานามศากยราช เสด็จเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับ ทรงถวายบังคมพระผู้มีพระภาค
แล้ว ประทับนั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง ครั้นแล้วได้กราบทูลว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ หม่อม
ฉันได้ยินมาว่า ภิกษุมากรูปกระทำจีวรกรรมของพระผู้มีพระภาคด้วยหวังว่า พระผู้มีพระภาคทรงทำ
จีวรสำเร็จแล้ว จักเสด็จหลีกไปสู่ที่จาริกโดยล่วง ๓ เดือน ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ เรื่องนี้หม่อมฉัน
ยังไม่ได้ฟัง ยังไม่ได้รับมา เฉพาะพระพักตร์พระผู้มีพระภาคว่า อุบาสกผู้มีปัญญาพึงกล่าว
สอนอุบาสกผู้มีปัญญา ผู้ป่วย ได้รับทุกข์ เป็นไข้หนัก.
เอกํ สมยํ ภควา สกฺเกสุ วิหรติ กปิลวตฺถุสฺมึ
นิโคฺรธาราเม ฯ✎ ร่าง
Ekaṁ samayaṁ bhagavā sakkesu viharati kapilavatthusmiṁ nigrodhārāme.
At one time the Buddha was staying in the land of the Sakyans, near Kapilavatthu in the Banyan Tree Monastery.
อ้างอิงสยามรัฐ 19.514
เตน โข ปน สมเยน สมฺพหุลา ภิกฺขู ภควโต จีวรกมฺมํ
กโรนฺติ✎ ร่าง
Tena kho pana samayena sambahulā bhikkhū bhagavato cīvarakammaṁ karonti:
At that time several mendicants were making a robe for the Buddha, thinking that
นิฏฺฐิตจีวโร ภควา เตมาสจฺจเยน จาริกํ ปกฺกมิสฺสตีติ ฯ✎ ร่าง
“niṭṭhitacīvaro bhagavā temāsaccayena cārikaṁ pakkamissatī”ti.
when his robe was finished and the three months of the rains residence had passed the Buddha would set out wandering.
อสฺโสสิ โข มหานาโม สกฺโก✎ ร่าง
Assosi kho mahānāmo sakko:
Mahānāma the Sakyan heard about this.
สมฺพหุลา กิร ภิกฺขู ภควโต
จีวรกมฺมํ กโรนฺติ✎ ร่าง
“sambahulā kira bhikkhū bhagavato cīvarakammaṁ karonti:
นิฏฺฐิตจีวโร ภควา เตมาสจฺจเยน จาริกํ
ปกฺกมิสฺสตีติ ฯ✎ ร่าง
‘niṭṭhitacīvaro bhagavā temāsaccayena cārikaṁ pakkamissatī’”ti.
อถ โข มหานาโม สกฺโก เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ
อุปสงฺกมิตฺวา ภควนฺตํ อภิวาเทตฺวา เอกมนฺตํ นิสีทิ ฯ เอกมนฺตํ
นิสินฺโน โข มหานาโม สกฺโก ภควนฺตํ เอตทโวจ✎ ร่าง
Atha kho mahānāmo sakko yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinno kho mahānāmo sakko bhagavantaṁ etadavoca:
Then he went up to the Buddha, bowed, sat down to one side, and told him that he had heard that the Buddha was leaving. He added,
สุตมฺเมตํ
ภนฺเต✎ ร่าง
“sutametaṁ, bhante:
สมฺพหุลา กิร ภิกฺขู ภควโต จีวรกมฺมํ กโรนฺติ✎ ร่าง
‘sambahulā kira bhikkhū bhagavato cīvarakammaṁ karonti—
นิฏฺฐิตจีวโร
ภควา เตมาสจฺจเยน จาริกํ ปกฺกมิสฺสตีติ ฯ✎ ร่าง
niṭṭhitacīvaro bhagavā temāsaccayena cārikaṁ pakkamissatī’ti.
น โข เนตํ ๑- ภนฺเต
ภควโต สมฺมุขา สุตํ สมฺมุขา ปฏิคฺคหิตํ✎ ร่าง
Na kho netaṁ, bhante, bhagavato sammukhā sutaṁ sammukhā paṭiggahitaṁ
“Sir, I haven’t heard and learned it in the presence of the Buddha
สปฺปญฺเญน อุปาสเกน
สปฺปญฺโญ อุปาสโก อาพาธิโก ทุกฺขิโต พาฬฺหคิลาโน
โอวทิตพฺโพติ ฯ✎ ร่าง
sappaññena upāsakena sappañño upāsako ābādhiko dukkhito bāḷhagilāno ovaditabbo”ti.
how a wise lay follower should advise another wise lay follower who is sick, suffering, gravely ill.”