เนื้อความทั้งข้อ
[๑๖๙๔] ภิกษุนั้นนั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้ว ได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคว่า
ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ที่เรียกว่า อวิชชาๆ ดังนี้ อวิชชาเป็นไฉน และด้วยเหตุเพียงเท่าไร บุคคล
จึงจะชื่อว่าตกอยู่ในอวิชชา? พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ดูกรภิกษุ ความไม่รู้ในทุกข์ ในเหตุให้
เกิดทุกข์ ในความดับทุกข์ ในทางที่จะให้ถึงความดับทุกข์ นี้เรียกว่าอวิชชา และด้วยเหตุเพียง
เท่านี้ บุคคลย่อมชื่อว่าตกอยู่ในอวิชชา ดูกรภิกษุ เพราะฉะนั้นแหละ เธอพึงกระทำความเพียร
เพื่อรู้ตามความเป็นจริงว่า นี้ทุกข์ ฯลฯ นี้ทุกขนิโรธคามินีปฏิปทา.
เอกมนฺตํ นิสินฺโน โข โส ภิกฺขุ ภควนฺตํ เอตทโวจ✎ ร่าง
Ekamantaṁ nisinno kho so bhikkhu bhagavantaṁ etadavoca:
Seated to one side, that mendicant said to the Buddha:
อ้างอิงสยามรัฐ 19.539
อวิชฺชา อวิชฺชาติ ภนฺเต วุจฺจติ✎ ร่าง
“‘avijjā, avijjā’ti, bhante, vuccati.
“Sir, they speak of this thing called ‘ignorance’.
กตมา นุ โข ภนฺเต อวิชฺชา✎ ร่าง
Katamā nu kho, bhante, avijjā;
What is ignorance?
กิตฺตาวตา จ อวิชฺชาคโต โหตีติ ฯ✎ ร่าง
kittāvatā ca avijjāgato hotī”ti?
And how is an ignoramus defined?”
ยํ โข ภิกฺขุ ทุกฺเข อญฺญาณํ
ทุกฺขสมุทเย อญฺญาณํ ทุกฺขนิโรเธ อญฺญาณํ ทุกฺขนิโรธคามินิยา
ปฏิปทาย อญฺญาณํ ฯ✎ ร่าง
“Yaṁ kho, bhikkhu, dukkhe aññāṇaṁ, dukkhasamudaye aññāṇaṁ, dukkhanirodhe aññāṇaṁ, dukkhanirodhagāminiyā paṭipadāya aññāṇaṁ—
“Not knowing about suffering, the origin of suffering, the cessation of suffering, and the practice that leads to the cessation of suffering.
อยํ วุจฺจติ ภิกฺขุ อวิชฺชา✎ ร่าง
ayaṁ vuccati, bhikkhu, avijjā;
This is called ignorance.
เอตฺตาวตา
@เชิงอรรถ: ๑ ยุ. อยํ ปาโฐ นตฺถิ ฯ
จ อวิชฺชาคโต โหติ ฯ✎ ร่าง
ettāvatā ca avijjāgato hotīti.
And this is how an ignoramus is defined.
ตสฺมา ติห ภิกฺขุ อิทํ ทุกฺขนฺติ โยโค
กรณีโย ฯเปฯ อยํ ทุกฺขนิโรธคามินี ปฏิปทาติ โยโค กรณีโย ฯ✎ ร่าง
Tasmātiha, bhikkhu, ‘idaṁ dukkhan’ti yogo karaṇīyo …pe… ‘ayaṁ dukkhanirodhagāminī paṭipadā’ti yogo karaṇīyo”ti.
That’s why you should practice meditation …”
—
Saṁyutta Nikāya 56.18
Linked Discourses 56.18
—
2. Dhammacakkappavattanavagga
2. Rolling Forth the Wheel of Dhamma
—
Atha kho aññataro bhikkhu yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinno kho so bhikkhu bhagavantaṁ etadavoca:
Then a mendicant went up to the Buddha, bowed, sat down to one side, and said to him:
อ้างอิงPTS 5.430 · พุทธชยันตี 17.2.284