เนื้อความทั้งข้อ
[๑๖๙๕] ภิกษุนั้นนั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้ว ได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคว่า ข้าแต่
พระองค์ผู้เจริญ ที่เรียกว่า วิชชาๆ ดังนี้ วิชชาเป็นไฉน และด้วยเหตุเพียงเท่าไร บุคคลจึง
จะชื่อว่าถึงวิชชา? พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ดูกรภิกษุ ความรู้ในทุกข์ ในเหตุให้เกิดทุกข์ ใน
ความดับทุกข์ ในทางที่ให้ถึงความดับทุกข์ นี้เรียกว่า วิชชา และด้วยเหตุเพียงเท่านี้ บุคคล
ย่อมชื่อว่าถึงวิชชา ดูกรภิกษุ เพราะฉะนั้นแหละ เธอพึงกระทำความเพียรเพื่อรู้ตามความเป็น
จริงว่า นี้ทุกข์ ฯลฯ นี้ทุกขนิโรธคามินีปฏิปทา.
เอกมนฺตํ นิสินฺโน โข โส ภิกฺขุ ภควนฺตํ เอตทโวจ
วิชฺชา วิชฺชาติ ภนฺเต วุจฺจติ✎ ร่าง
“‘vijjā, vijjā’ti, bhante, vuccati.
“Sir, they speak of this thing called ‘knowledge’.
กตมา นุ โข ภนฺเต วิชฺชา✎ ร่าง
Katamā nu kho, bhante, vijjā;
What is knowledge?
กิตฺตาวตา จ วิชฺชาคโต โหตีติ ฯ✎ ร่าง
kittāvatā ca vijjāgato hotī”ti?
And how is a knowing one defined?”
ยํ โข ภิกฺขุ ทุกฺเข ญาณํ
ทุกฺขสมุทเย ญาณํ ทุกฺขนิโรเธ ญาณํ ทุกฺขนิโรธคามินิยา
ปฏิปทาย ญาณํ ฯ✎ ร่าง
“Yaṁ kho, bhikkhu, dukkhe ñāṇaṁ, dukkhasamudaye ñāṇaṁ, dukkhanirodhe ñāṇaṁ, dukkhanirodhagāminiyā paṭipadāya ñāṇaṁ—
“Knowing about suffering, the origin of suffering, the cessation of suffering, and the practice that leads to the cessation of suffering.
อยํ วุจฺจติ ภิกฺขุ วิชฺชา✎ ร่าง
ayaṁ vuccati, bhikkhu, vijjā;
This is called knowledge.
เอตฺตาวตา จ
วิชฺชาคโต โหติ ฯ✎ ร่าง
ettāvatā ca vijjāgato hotīti.
And this is how a knowing one is defined.
ตสฺมา ติห ภิกฺขุ อิทํ ทุกฺขนฺติ โยโค กรณีโย
ฯเปฯ อยํ ทุกฺขนิโรธคามินี ปฏิปทาติ โยโค กรณีโยติ ฯ✎ ร่าง
Tasmātiha, bhikkhu, ‘idaṁ dukkhan’ti yogo karaṇīyo …pe… ‘ayaṁ dukkhanirodhagāminī paṭipadā’ti yogo karaṇīyo”ti.
That’s why you should practice meditation …”
อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 27.493
—
Saṁyutta Nikāya 56.19
Linked Discourses 56.19
—
2. Dhammacakkappavattanavagga
2. Rolling Forth the Wheel of Dhamma