เล่ม ๑๙ — สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค ข้อ 573

เนื้อความทั้งข้อ

[๕๗๓] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ นิคมของชาวโกลิยะ ชื่อ หลิททว- *สันนะ ในโกลิยชนบท ครั้งนั้น ภิกษุหลายรูปด้วยกัน เวลาเช้า นุ่งแล้ว ถือบาตรและจีวรเข้า ไปบิณฑบาตยังหลิททวสันนนิคม ครั้งนั้น ภิกษุเหล่านั้น มีความดำริว่า เวลานี้เราจะเที่ยวไป บิณฑบาตยังหลิททวสันนนิคมก่อน ก็ยังเช้านัก ถ้ากระไร เราพึงเข้าไปยังอารามของพวกอัญญ- *เดียรถีย์ปริพาชกเถิด.

sn46.54:1.1 #

เอกํ สมยํ ภควา โกลิเยสุ วิหรติ หลิทฺทวสนนฺนาม โกลิยานํ นิคโม ฯ✎ ร่าง

Ekaṁ samayaṁ bhagavā koliyesu viharati haliddavasanaṁ nāma koliyānaṁ nigamo.

At one time the Buddha was staying in the land of the Koliyans, where they have a town named Haliddavasana.

อ้างอิงสยามรัฐ 19.159 · ฉัฏฐสังคายนา 27.136

sn46.54:1.2 #

อถ โข สมฺพหุลา ภิกฺขู ปุพฺพณฺหสมยํ นิวาเสตฺวา ปตฺตจีวรมาทาย หลิทฺทวสนํ ปิณฺฑาย ปาวิสึสุ ฯ✎ ร่าง

Atha kho sambahulā bhikkhū pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya haliddavasanaṁ piṇḍāya pavisiṁsu.

Then several mendicants robed up in the morning and, taking their bowls and robes, entered Haliddavasana for alms.

sn46.54:1.3 #

อถ โข เตสํ ภิกฺขูนํ เอตทโหสิ✎ ร่าง

Atha kho tesaṁ bhikkhūnaṁ etadahosi:

Then it occurred to them,

sn46.54:1.4 #

อติปฺปโค โข ตาว หลิทฺทวสนํ ปิณฺฑาย จริตุํ✎ ร่าง

“atippago kho tāva haliddavasane piṇḍāya carituṁ.

“It’s too early to wander for alms in Haliddavasana.

sn46.54:1.5 #

ยนฺนูน มยํ เยน อญฺญติตฺถิยานํ ปริพฺพาชกานํ อาราโม เตนุปสงฺกเมยฺยามาติ ฯ✎ ร่าง

Yannūna mayaṁ yena aññatitthiyānaṁ paribbājakānaṁ ārāmo tenupasaṅkameyyāmā”ti.

Why don’t we visit the monastery of the wanderers of other religions?”