เอวมฺเม สุตํ ฯ✎ ร่าง
Evaṁ me sutaṁ—
So I have heard.
อ้างอิงพุทธชยันตี 24.282
เอกํ สมยํ ภควา สาวตฺถิยํ วิหรติ
เชตวเน อนาถปิณฺฑิกสฺส อาราเม ฯ✎ ร่าง
ekaṁ samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme.
At one time the Buddha was staying near Sāvatthī in Jeta’s Grove, Anāthapiṇḍika’s monastery.
เตน โข ปน สมเยน
อายสฺมา ลกุณฺฐกภทฺทิโย สมฺพหุลานํ ภิกฺขูนํ ปิฏฺฐิโต ปิฏฺฐิโต
เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ ฯ✎ ร่าง
Tena kho pana samayena āyasmā lakuṇḍakabhaddiyo sambahulānaṁ bhikkhūnaṁ piṭṭhito piṭṭhito yena bhagavā tenupasaṅkami.
Then Venerable Bhaddiya the Dwarf, closely following several mendicants, approached the Buddha.
อทฺทสา โข ภควา อายสฺมนฺตํ
ลกุณฺฐกภทฺทิยํ ทูรโตว สมฺพหุลานํ ภิกฺขูนํ ปิฏฺฐิโต ปิฏฺฐิโต
อาคจฺฉนฺตํ ทุพฺพณฺณํ ทุทฺทสฺสิกํ ๖- โอโกฏิมกํ เยภุยฺเยน ภิกฺขูนํ
@เชิงอรรถ: ๑ โป. ม. สาวตฺถิยา ฯ ๒ โป. ชาลปริกิณฺณา ฯ ๓ โป. ปมตฺตา พนฺธนา พทฺธา ฯ@๔ ม. พทฺธา ฯ ๕ ม. ชรามรณมเนฺวนฺติ ฯ ๖ ม. ทุทฺทสิกํ ฯ
ปริภูตรูปํ✎ ร่าง
Addasā kho bhagavā āyasmantaṁ lakuṇḍakabhaddiyaṁ dūratova sambahulānaṁ bhikkhūnaṁ piṭṭhito piṭṭhito āgacchantaṁ dubbaṇṇaṁ duddasikaṁ okoṭimakaṁ yebhuyyena bhikkhūnaṁ paribhūtarūpaṁ.
The Buddha saw Venerable Bhaddiya coming off in the distance—ugly, unsightly, deformed, and despised by most of the mendicants.
อ้างอิงสยามรัฐ 25.201
ทิสฺวาน ภิกฺขู อามนฺเตสิ✎ ร่าง
Disvāna bhikkhū āmantesi:
The Buddha addressed the mendicants:
ปสฺสถ โน ตุเมฺห ภิกฺขเว
เอตํ ภิกฺขุํ ทูรโตว สมฺพหุลานํ ภิกฺขูนํ ปิฏฺฐิโต ปิฏฺฐิโต
อาคจฺฉนฺตํ ทุพฺพณฺณํ ทุทฺทสฺสิกํ โอโกฏิมกํ เยภุยฺเยน ภิกฺขูนํ
ปริภูตรูปนฺติ ฯ✎ ร่าง
“Passatha no tumhe, bhikkhave, etaṁ bhikkhuṁ dūratova sambahulānaṁ bhikkhūnaṁ piṭṭhito piṭṭhito āgacchantaṁ dubbaṇṇaṁ duddasikaṁ okoṭimakaṁ yebhuyyena bhikkhūnaṁ paribhūtarūpan”ti?
“Mendicants, do you see this monk coming—ugly, unsightly, deformed, and despised by most of the mendicants?”
เอวํ ภนฺเตติ ฯ✎ ร่าง
“Evaṁ, bhante”ti.
“Yes, sir.”
เอโส ภิกฺขเว ภิกฺขุ มหิทฺธิโก
มหานุภาโว น จ สา สมาปตฺติ สุลภรูปา ยา เตน ภิกฺขุนา
อสมาปนฺนปุพฺพา✎ ร่าง
“Eso, bhikkhave, bhikkhu mahiddhiko mahānubhāvo. Na ca sā samāpatti sulabharūpā yā tena bhikkhunā asamāpannapubbā.
“That mendicant is very mighty and powerful. It’s not easy to find an attainment that he has not already attained.
ยสฺส จตฺถาย กุลปุตฺตา สมฺมเทว อคารสฺมา
อนคาริยํ ปพฺพชนฺติ ตทนุตฺตรํ พฺรหฺมจริยปริโยสานํ ทิฏฺเฐว
ธมฺเม สยํ อภิญฺญา สจฺฉิกตฺวา อุปสมฺปชฺช วิหรตีติ ฯ✎ ร่าง
Yassa catthāya kulaputtā sammadeva agārasmā anagāriyaṁ pabbajanti, tadanuttaraṁ—brahmacariyapariyosānaṁ diṭṭheva dhamme sayaṁ abhiññā sacchikatvā upasampajja viharatī”ti.
And he has realized the supreme end of the spiritual path in this very life. He lives having achieved with his own insight the goal for which gentlemen rightly go forth from the lay life to homelessness.”
อถ โข
ภควา เอตมตฺถํ วิทิตฺวา ตายํ เวลายํ อิมํ อุทานํ อุทาเนสิ✎ ร่าง
Atha kho bhagavā etamatthaṁ viditvā tāyaṁ velāyaṁ imaṁ udānaṁ udānesi:
Then, understanding this matter, on that occasion the Buddha expressed this heartfelt sentiment:
เนลงฺโค ๑- เสตปจฺฉาโท✎ ร่าง
“Nelaṅgo setapacchādo,
“With faultless parts and white canopy,
เอกาโร วตฺตตี รโถ✎ ร่าง
ekāro vattatī ratho;
the one-spoked chariot rolls on.
อนีฆํ ปสฺส อายนฺตํ✎ ร่าง
Anīghaṁ passa āyantaṁ,
See it come, untroubled,
ฉินฺนโสตํ อพนฺธนนฺติ ฯ✎ ร่าง
chinnasotaṁ abandhanan”ti.
with stream cut, unbound.”
—
Udāna 7.6
Heartfelt Sayings 7.6