เอวมฺเม สุตํ ฯ✎ ร่าง
Evaṁ me sutaṁ—
So I have heard.
อ้างอิงสยามรัฐ 25.224 · พุทธชยันตี 24.312
เอกํ สมยํ ภควา สาวตฺถิยํ
วิหรติ ปุพฺพาราเม มิคารมาตุ ปาสาเท ฯ✎ ร่าง
ekaṁ samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati pubbārāme migāramātupāsāde.
At one time the Buddha was staying near Sāvatthī in the stilt longhouse of Migāra’s mother in the Eastern Monastery.
เตน โข ปน สมเยน
วิสาขาย มิคารมาตุยา นตฺตา กาลกตา โหติ ปิยา มนาปา ฯ✎ ร่าง
Tena kho pana samayena visākhāya migāramātuyā nattā kālaṅkatā hoti piyā manāpā.
Now at that time the dear and beloved granddaughter of Visākhā Migāra’s Mother had just passed away.
อถ โข วิสาขา มิคารมาตา อลฺลวตฺถา อลฺลเกสา ทิวาทิวสฺส
เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา ภควนฺตํ อภิวาเทตฺวา
เอกมนฺตํ นิสีทิ ฯ✎ ร่าง
Atha kho visākhā migāramātā allavatthā allakesā divā divassa yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi.
Then, in the middle of the day, Visākhā with wet clothes and hair went to the Buddha, bowed, and sat down.
เอกมนฺตํ นิสินฺนํ โข วิสาขํ มิคารมาตรํ ภควา
เอตทโวจ✎ ร่าง
Ekamantaṁ nisinnaṁ kho visākhaṁ migāramātaraṁ bhagavā etadavoca:
The Buddha said to her,
หนฺท กุโต นุ ตฺวํ วิสาเข อาคจฺฉสิ อลฺลวตฺถา อลฺลเกสา
อิธุปสงฺกนฺตา ทิวาทิวสฺสาติ ฯ✎ ร่าง
“Handa kuto nu tvaṁ, visākhe, āgacchasi allavatthā allakesā idhūpasaṅkantā divā divassā”ti?
“So, Visākhā, where are you coming from in the middle of the day with wet clothes and hair?”
นตฺตา เม ภนฺเต ปิยา มนาปา
กาลกตา✎ ร่าง
“Nattā me, bhante, piyā manāpā kālaṅkatā.
“Sir, my beloved granddaughter has just passed away.
เตนาหํ อลฺลวตฺถา อลฺลเกสา อิธุปสงฺกนฺตา
ทิวาทิวสฺสาติ ฯ✎ ร่าง
Tenāhaṁ allavatthā allakesā idhūpasaṅkantā divā divassā”ti.
That’s why I came here in the middle of the day with wet clothes and hair.”
อิจฺเฉยฺยาสิ ตฺวํ วิสาเข ยาวติกา สาวตฺถิยา
มนุสฺสา ตาวติเก ปุตฺเต จ นตฺตาโร จาติ ฯ✎ ร่าง
“Iccheyyāsi tvaṁ, visākhe, yāvatikā sāvatthiyā manussā tāvatike putte ca nattāro cā”ti?
“Visākhā, would you like as many children and grandchildren as there are people in the whole of Sāvatthī?”
อิจฺเฉยฺยาหํ ภนฺเต
ภควา ยาวติกา สาวตฺถิยา มนุสฺสา ตาวติเก ปุตฺเต จ นตฺตาโร จาติ ฯ✎ ร่าง
“Iccheyyāhaṁ, bhagavā, yāvatikā sāvatthiyā manussā tāvatike putte ca nattāro cā”ti.
“I would, sir.”
กีว พหุกา ปน วิสาเข สาวตฺถิยา มนุสฺสา เทวสิกํ
กาลํ กโรนฺตีติ ฯ✎ ร่าง
“Kīvabahukā pana, visākhe, sāvatthiyā manussā devasikaṁ kālaṁ karontī”ti?
“But Visākhā, how many people pass away each day in Sāvatthī?”
ทสปิ ภนฺเต สาวตฺถิยา มนุสฺสา เทวสิกํ กาลํ
กโรนฺติ นวปิ ภนฺเต สาวตฺถิยา มนุสฺสา เทวสิกํ กาลํ กโรนฺติ
อฏฺฐปิ ภนฺเต สาวตฺถิยา มนุสฺสา เทวสิกํ กาลํ กโรนฺติ✎ ร่าง
“Dasapi, bhante, sāvatthiyā manussā devasikaṁ kālaṁ karonti;
“Every day, sir, there are ten people passing away in Sāvatthī.
สตฺตปิ
ภนฺเต สาวตฺถิยา มนุสฺสา เทวสิกํ กาลํ กโรนฺติ✎ ร่าง
sattapi, bhante …
seven,
ฉปิ ภนฺเต
สาวตฺถิยา มนุสฺสา เทวสิกํ กาลํ กโรนฺติ✎ ร่าง
chapi, bhante …
six,
ปญฺจปิ ภนฺเต
สาวตฺถิยา มนุสฺสา เทวสิกํ กาลํ กโรนฺติ✎ ร่าง
pañcapi, bhante …
five,
จตฺตาโรปิ ภนฺเต
สาว✎ ร่าง
cattāropi, bhante …
four,
ตฺถิยา มนุสฺสา เทวสิกํ กาลํ กโรนฺติ ตโยปิ ภนฺเต สาวตฺถิยา
มนุสฺสา เทวสิกํ กาลํ กโรนฺติ✎ ร่าง
tīṇipi, bhante …
three,
เทฺวปิ ภนฺเต สาวตฺถิยา มนุสฺสา
เทวสิกํ กาลํ กโรนฺติ✎ ร่าง
dvepi, bhante, sāvatthiyā manussā devasikaṁ kālaṁ karonti.
two,
เอโกปิ ภนฺเต สาวตฺถิยา มนุสฺโส
เทวสิกํ กาลํ กโรติ✎ ร่าง
Ekopi, bhante, sāvatthiyā manusso devasikaṁ kālaṁ karoti.
or at least one person who passes away every day in Sāvatthī.
อวิวิตฺตา ภนฺเต สาวตฺถิยา มนุสฺเสหิ
กาลํ กโรนฺเตหีติ ฯ✎ ร่าง
Avivittā, bhante, sāvatthi manussehi kālaṁ karontehī”ti.
Sāvatthī is never without someone passing away.”
ตํ กึ มญฺญสิ วิสาเข อปิ นุ ตฺวํ กทาจิ กรหจิ
อลฺลวตฺถา วา ภเวยฺยาสิ อลฺลเกสา วาติ ฯ✎ ร่าง
“Taṁ kiṁ maññasi, visākhe, api nu tvaṁ kadāci karahaci anallavatthā vā bhaveyyāsi anallakesā vā”ti?
“What do you think, Visākhā? Would there ever be a time when your clothes and hair were not wet?”
อ้างอิงPTS 92
โน เหตํ ภนฺเต✎ ร่าง
“No hetaṁ, bhante.
“No, sir.
อลํ เม ภนฺเต ตาว พหุเกหิ ปุตฺเตหิ จ นตฺตาเรหิ จาติ ฯ✎ ร่าง
Alaṁ me, bhante, tāva bahukehi puttehi ca nattārehi cā”ti.
Enough, sir, with so many children and grandchildren.”
เยสํ โข วิสาเข สตํ ปิยานิ สตํ เตสํ ทุกฺขานิ✎ ร่าง
“Yesaṁ kho, visākhe, sataṁ piyāni, sataṁ tesaṁ dukkhāni;
“Those who have a hundred loved ones, Visākhā, have a hundred sufferings.
อ้างอิงสยามรัฐ 25.225 · ฉัฏฐสังคายนา 47.177 · พุทธชยันตี 24.314
เยสํ
นวุติ ปิยานิ นวุติ เตสํ ทุกฺขานิ✎ ร่าง
yesaṁ navuti piyāni, navuti tesaṁ dukkhāni;
Those who have ninety loved ones,
เยสํ อสีติ ปิยานิ อสีติ เตสํ
ทุกฺขานิ✎ ร่าง
yesaṁ asīti piyāni, asīti tesaṁ dukkhāni;
or eighty,
เยสํ สตฺตติ ปิยานิ สตฺตติ เตสํ ทุกฺขานิ✎ ร่าง
yesaṁ sattati piyāni, sattati tesaṁ dukkhāni;
seventy,
เยสํ สฏฺฐี
ปิยานิ สฏฺฐี เตสํ ทุกฺขานิ✎ ร่าง
yesaṁ saṭṭhi piyāni, saṭṭhi tesaṁ dukkhāni;
sixty,
เยสํ ปญฺญาสํ ปิยานิ ปญฺญาสํ
เตสํ ทุกฺขานิ✎ ร่าง
yesaṁ paññāsaṁ piyāni, paññāsaṁ tesaṁ dukkhāni;
fifty,
เยสํ จตฺตาฬีสํ ปิยานิ จตฺตาฬีสํ เตสํ ทุกฺขานิ✎ ร่าง
yesaṁ cattārīsaṁ piyāni, cattārīsaṁ tesaṁ dukkhāni,
forty,
เยสํ ตึสํ ปิยานิ ตึสํ เตสํ ทุกฺขานิ✎ ร่าง
yesaṁ tiṁsaṁ piyāni, tiṁsaṁ tesaṁ dukkhāni;
thirty,
เยสํ วีสํ ปิยานิ วีสํ เตสํ
ทุกฺขานิ✎ ร่าง
yesaṁ vīsati piyāni, vīsati tesaṁ dukkhāni,
twenty,
เยสํ ทส ปิยานิ ทส เตสํ ทุกฺขานิ✎ ร่าง
yesaṁ dasa piyāni, dasa tesaṁ dukkhāni;
ten,
เยสํ นว ปิยานิ
นว เตสํ ทุกฺขานิ✎ ร่าง
yesaṁ nava piyāni, nava tesaṁ dukkhāni;
nine,
เยสํ อฏฺฐ ปิยานิ อฏฺฐ เตสํ ทุกฺขานิ✎ ร่าง
yesaṁ aṭṭha piyāni, aṭṭha tesaṁ dukkhāni;
eight,
เยสํ สตฺต ปิยานิ สตฺต เตสํ ทุกฺขานิ✎ ร่าง
yesaṁ satta piyāni, satta tesaṁ dukkhāni;
seven,
เยสํ ฉ ปิยานิ ฉ เตสํ
ทุกฺขานิ✎ ร่าง
yesaṁ cha piyāni, cha tesaṁ dukkhāni;
six,
เยสํ ปญฺจ ปิยานิ ปญฺจ เตสํ ทุกฺขานิ✎ ร่าง
yesaṁ pañca piyāni, pañca tesaṁ dukkhāni;
five,
เยสํ จตฺตาริ
ปิยานิ จตฺตาริ เตสํ ทุกฺขานิ✎ ร่าง
yesaṁ cattāri piyāni, cattāri tesaṁ dukkhāni;
four,
เยสํ ตีณิ ปิยานิ ตีณิ เตสํ
ทุกฺขานิ✎ ร่าง
yesaṁ tīṇi piyāni, tīṇi tesaṁ dukkhāni;
three,
เยสํ เทฺว ปิยานิ เทฺว เตสํ ทุกฺขานิ✎ ร่าง
yesaṁ dve piyāni, dve tesaṁ dukkhāni;
two,
เยสํ เอกํ ปิยํ
เอกํ เตสํ ทุกฺขํ✎ ร่าง
yesaṁ ekaṁ piyaṁ, ekaṁ tesaṁ dukkhaṁ;
or one loved one have one suffering.
เยสํ นตฺถิ ปิยํ นตฺถิ เตสํ ทุกฺขํ อโสกา เต
วิรชา อนุปายาสาติ วทามีติ ฯ✎ ร่าง
yesaṁ natthi piyaṁ, natthi tesaṁ dukkhaṁ, asokā te virajā anupāyāsāti vadāmī”ti.
Those who have no loved ones have no suffering. They are free of sorrow, stains, and anguish I say.”
อถ โข ภควา เอตมตฺถํ วิทิตฺวา ตายํ เวลายํ
อิมํ อุทานํ อุทาเนสิ✎ ร่าง
Atha kho bhagavā etamatthaṁ viditvā tāyaṁ velāyaṁ imaṁ udānaṁ udānesi:
Then, understanding this matter, on that occasion the Buddha expressed this heartfelt sentiment:
เยเกจิ โสกา ปริเทวิตา วา✎ ร่าง
“Ye keci sokā paridevitā vā,
“All the sorrows and lamentations
ทุกฺขา✎ ร่าง
Dukkhā va lokasmimanekarūpā;
and the countless forms of suffering in the world
จ✎ ร่าง
Piyaṁ paṭiccappabhavanti ete,
occur because of those that we love;
—
Piye asante na bhavanti ete.
without loved ones they do not occur.
—
Tasmā hi te sukhino vītasokā,
That’s why those who have no loved ones at all in the world
อ้างอิงสยามรัฐ 25.226
—
Yesaṁ piyaṁ natthi kuhiñci loke;
are happy and free of grief.
—
Tasmā asokaṁ virajaṁ patthayāno,
So aspiring to the sorrowless and stainless,
—
Piyaṁ na kayirātha kuhiñci loke”ti.
have no loved ones in the world at all.”