‹ กลับ
ปุญญสูตร
เล่ม ๒๕ — ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ–ธรรมบท–อุทาน–อิติวุตตก–สุตตนิบาต · ข้อ 200 · ขุ.ขุ. ๒๕/๔๗๖๑ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๒๐๐] จริงอยู่ พระสูตรนี้พระผู้มีพระภาคตรัสแล้ว พระสูตรนี้พระ ผู้มีพระภาคผู้เป็นพระอรหันต์ ตรัสแล้ว เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลายอย่าได้กลัวต่อบุญเลย คำว่าบุญนี้เป็นชื่อแห่ง ความสุข อันน่าปรารถนา น่าใคร่ น่ารัก น่าพอใจ ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็เรา รู้ด้วยญาณอันวิเศษยิ่ง ซึ่งวิบากอันน่าปรารถนา น่าใคร่ น่ารัก น่าพอใจ ที่ตน เสวยแล้วสิ้นกาลนาน แห่งบุญทั้งหลายที่ตนได้ทำไว้สิ้นกาลนาน เราเจริญ เมตตาจิตตลอด ๗ ปีแล้ว ไม่กลับมาสู่โลกนี้ตลอด ๗ สังวัฏฏวิวัฏฏกัป ดูกร ภิกษุทั้งหลาย ได้ยินว่า เมื่อกัปฉิบหายอยู่ เราเป็นผู้เข้าถึงพรหมโลกชั้นอาภัสสระ เมื่อกัปเจริญอยู่ เราย่อมเข้าถึงวิมานแห่งพรหมที่ว่าง ดูกรภิกษุทั้งหลาย ได้ยินว่า เราเป็นพรหม เป็นมหาพรหม เป็นผู้ยิ่งใหญ่ ใครครอบงำไม่ได้ เป็นผู้สามารถ เห็นอดีต อนาคตและปัจจุบันโดยแท้ เป็นผู้ยังจิตให้เป็นไปในอำนาจ อยู่ใน วิมานพรหมนั้น ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็เราได้เป็นท้าวสักกะผู้เป็นจอมเทพ ๓๖ ครั้ง ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้ประกอบด้วยธรรม เป็นพระธรรมราชามีสมุทรสาครสี่ เป็นขอบเขต เป็นผู้ชนะวิเศษแล้ว ถึงความเป็นผู้มั่นคงในชนบท ประกอบด้วย รัตนะ ๗ ประการ หลายร้อยครั้ง จะกล่าวใยถึงความเป็นพระเจ้าประเทศราชเล่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย เรานั้นดำริว่า บัดนี้ เราเป็นผู้มีฤทธิ์มากอย่างนี้ มีอานุภาพมาก อย่างนี้ เพราะผลวิบากแห่งกรรมอะไรของเราหนอแล ดูกรภิกษุทั้งหลาย เรานั้น ดำริว่า บัดนี้ เราเป็นผู้มีฤทธิ์มากอย่างนี้ มีอานุภาพมากอย่างนี้ เพราะผลวิบาก แห่งกรรม ๓ ประการของเรา คือ ทาน ๑ ทมะ ๑ สัญญมะ ๑ ฯ พระผู้มีพระภาคได้ตรัสเนื้อความนี้แล้ว ในพระสูตรนั้น พระผู้มีพระภาค ตรัสคาถาประพันธ์ดังนี้ว่า กุลบุตรผู้ใคร่ประโยชน์ พึงศึกษาบุญนั่นแล อันสูงสุดต่อไป ซึ่งมีสุขเป็นกำไร คือ พึงเจริญทาน ๑ ความประพฤติสงบ ๑ เมตตาจิต ๑ บัณฑิตครั้นเจริญธรรม ๓ ประการอันเป็นเหตุ เกิดแห่งความสุขเหล่านี้แล้ว ย่อมเข้าถึงโลกอันไม่มีความ เบียดเบียน เป็นสุข ฯ เนื้อความแม้นี้พระผู้มีพระภาคตรัสแล้ว เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้ว ฉะนี้แล ฯ
เทียบรายประโยค (29 ประโยค)
iti22:0.4 #
Mettasutta
The Benefits of Love
iti22:1.1 #
วุตฺตํ เหตํ ภควตา วุตฺตมรหตาติ เม สุตํ✎ ร่าง
Vuttañhetaṁ bhagavatā vuttamarahatāti me sutaṁ:
This was said by the Buddha, the Perfected One: that is what I heard.
อ้างอิงพุทธชยันตี 24.340
iti22:2.1 #
มา ภิกฺขเว ปุญฺญานํ ภายิตฺถ✎ ร่าง
“Mā, bhikkhave, puññānaṁ bhāyittha.
“Mendicants, don’t fear good deeds.
อ้างอิงPTS 15 · สยามรัฐ 25.241 · ฉัฏฐสังคายนา 48.13
iti22:2.2 #
สุขสฺเสตํ ภิกฺขเว อธิวจนํ อิฏฺฐสฺส กนฺตสฺส ปิยสฺส มนาปสฺส ยทิทํ ปุญฺญานิ ฯ✎ ร่าง
Sukhassetaṁ, bhikkhave, adhivacanaṁ iṭṭhassa kantassa piyassa manāpassa yadidaṁ puññāni.
For ‘good deeds’ is a term for happiness, for what is likable, desirable, and agreeable.
iti22:2.3 #
อภิชานามิ โข ปนาหํ ภิกฺขเว ทีฆรตฺตํ กตานํ ปุญฺญานํ ทีฆรตฺตํ อิฏฺฐํ กนฺตํ ปิยํ มนาปํ วิปากํ ปจฺจนุภูตํ ฯ✎ ร่าง
Abhijānāmi kho panāhaṁ, bhikkhave, dīgharattaṁ katānaṁ puññānaṁ iṭṭhaṁ kantaṁ piyaṁ manāpaṁ vipākaṁ paccanubhūtaṁ.
I recall undergoing for a long time the likable, desirable, and agreeable results of good deeds performed over a long time.
iti22:2.4 #
สตฺต วสฺสานิ เมตฺตจิตฺตํ ภาเวตฺวา สตฺต สํวฏฺฏวิวฏฺฏกปฺเป นยิมํ โลกํ ปุนราคมาสึ✎ ร่าง
Satta vassāni mettacittaṁ bhāvetvā satta saṁvaṭṭavivaṭṭakappe nayimaṁ lokaṁ punarāgamāsiṁ.
Having developed a mind of love for seven years, for seven eons of the cosmos contracting and expanding I didn’t return to this world again.
iti22:2.5 #
สํวฏฺฏมาเน สุทํ ภิกฺขเว กปฺเป อาภสฺสรูปโค โหมิ✎ ร่าง
Saṁvaṭṭamāne sudaṁ, bhikkhave, kappe ābhassarūpago homi;
As the eon contracted I went to the realm of streaming radiance.
iti22:2.6 #
วิวฏฺฏมาเน กปฺเป สุญฺญํ พฺรหฺมวิมานํ อุปปชฺชามิ ฯ✎ ร่าง
vivaṭṭamāne kappe suññaṁ brahmavimānaṁ upapajjāmi.
As it expanded I was reborn in an empty mansion of divinity.
iti22:3.1 #
ตตฺร สุทํ ภิกฺขเว พฺรหฺมา โหมิ มหาพฺรหฺมา อภิภู อนภิภูโต อญฺญทตฺถุทโส วสวตฺตี✎ ร่าง
Tatra sudaṁ, bhikkhave, brahmā homi mahābrahmā abhibhū anabhibhūto aññadatthudaso vasavattī.
There I was the Divinity, the Great Divinity, the vanquisher, the unvanquished, the universal seer, the wielder of power.
iti22:3.2 #
ฉตฺตึสกฺขตฺตุํ โข ปนาหํ ภิกฺขเว สกฺโก อโหสึ เทวานมินฺโท✎ ร่าง
Chattiṁsakkhattuṁ kho panāhaṁ, bhikkhave, sakko ahosiṁ devānamindo;
I was Sakka, lord of gods, thirty-six times.
iti22:3.3 #
อเนกสตกฺขตฺตุํ ราชา อโหสึ จกฺกวตฺติ ธมฺมิโก ธมฺมราชา จาตุรนฺโต วิชิตาวี ชนปทตฺถาวริยปฺปตฺโต สตฺตรตนสมนฺนาคโต✎ ร่าง
anekasatakkhattuṁ rājā ahosiṁ cakkavattī dhammiko dhammarājā cāturanto vijitāvī janapadatthāvariyappatto sattaratanasamannāgato.
Many hundreds of times I was a king, a wheel-turning monarch, a just and principled king. My dominion extended to all four sides, I achieved stability in the country, and I possessed the seven treasures.
iti22:3.4 #
โก ปน วาโท ปเทสรชฺชสฺส ฯ✎ ร่าง
Ko pana vādo padesarajjassa.
Not to mention regional kingship!
iti22:4.1 #
ตสฺส มยฺหํ ภิกฺขเว เอตทโหสิ✎ ร่าง
Tassa mayhaṁ, bhikkhave, etadahosi:
Then I thought,
iti22:4.2 #
กิสฺส นุ โข เม อิทํ กมฺมสฺส ผลํ กิสฺส กมฺมสฺส วิปาโก เยนาหํ เอตรหิ เอวํมหิทฺธิโก เอวํมหานุภาโวติ ฯ✎ ร่าง
‘kissa nu kho me idaṁ kammassa phalaṁ, kissa kammassa vipāko, yenāhaṁ etarahi evaṁmahiddhiko evaṁmahānubhāvo’ti?
‘Of what deed of mine is this the fruit and result, that I am now so mighty and powerful?’
iti22:4.3 #
ตสฺส มยฺหํ ภิกฺขเว เอตทโหสิ✎ ร่าง
Tassa mayhaṁ, bhikkhave, etadahosi:
Then I thought,
iti22:4.4 #
ติณฺณํ โข เม อิทํ กมฺมานํ ผลํ ติณฺณํ กมฺมานํ วิปาโก เยนาหํ เอตรหิ เอวํมหิทฺธิโก เอวํมหานุภาโวติ เสยฺยถีทํ✎ ร่าง
‘tiṇṇaṁ kho me idaṁ kammānaṁ phalaṁ, tiṇṇaṁ kammānaṁ vipāko, yenāhaṁ etarahi evaṁmahiddhiko evaṁmahānubhāvoti, seyyathidaṁ—
‘It is the fruit and result of three kinds of deeds:
iti22:4.5 #
ทานสฺส ทมสฺส สญฺญมสฺสาติ ฯ✎ ร่าง
dānassa, damassa, saññamassā’”ti.
giving, self-control, and restraint.’”
iti22:4.6 #
เอตมตฺถํ ภควา อโวจ ฯ✎ ร่าง
Etamatthaṁ bhagavā avoca.
The Buddha spoke this matter.
iti22:4.7 #
ตตฺเถตํ อิติ วุจฺจติ✎ ร่าง
Tatthetaṁ iti vuccati:
On this it is said:
iti22:5.1 #
ปุญฺญเมว โส สิกฺเขยฺย✎ ร่าง
“Puññameva so sikkheyya,
“One should practice only good deeds,
อ้างอิงPTS 16
iti22:5.2 #
อายตคฺคํ สุขุทฺรยํ✎ ร่าง
āyataggaṁ sukhudrayaṁ;
whose happy outcome stretches ahead.
iti22:5.3 #
ทานญฺจ สมจริยญฺจ✎ ร่าง
Dānañca samacariyañca,
Giving and moral conduct,
iti22:5.4 #
เมตฺตจิตฺตญฺจ ภาวเย✎ ร่าง
mettacittañca bhāvaye.
developing a mind of love:
iti22:6.1 #
เอเต ธมฺเม ภาวยิตฺวา✎ ร่าง
Ete dhamme bhāvayitvā,
having developed these
iti22:6.2 #
ตโย สุขสมุทฺทเย✎ ร่าง
tayo sukhasamuddaye;
three things yielding happiness,
iti22:6.3 #
อพฺยาปชฺชํ สุขํ โลกํ✎ ร่าง
Abyāpajjaṁ sukhaṁ lokaṁ,
that astute one is reborn
iti22:6.4 #
ปณฺฑิโต อุปปชฺชตีติ ฯ✎ ร่าง
paṇḍito upapajjatī”ti.
in a happy, pleasing world.”
iti22:7.1 #
อยมฺปิ อตฺโถ วุตฺโต ภควตา อิติ เม สุตนฺติ ฯ✎ ร่าง
Ayampi attho vutto bhagavatā, iti me sutanti.
This too is a matter that was spoken by the Blessed One: that is what I heard.
iti22:7.2 #
ทุติยํ ฯ✎ ร่าง
Dutiyaṁ.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๒๕ — ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ–ธรรมบท–อุทาน–อิติวุตตก–สุตตนิบาต
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน