เล่ม ๒๕ — ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ–ธรรมบท–อุทาน–อิติวุตตก–สุตตนิบาต ข้อ 21

👁 การแสดงผล ▾

แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน

คำแปลไทย (ทั้งข้อ) บาลีอักษรไทย บาลีโรมัน English (Sujato) อ้างอิง

เนื้อความทั้งข้อ

[๒๑] ร่าเริงอะไรกันหนอ ยินดีอะไรกัน ในเมื่อโลกสันนิวาสถูก ไฟไหม้โพล่งแล้วเป็นนิตย์ ท่านทั้งหลายถูกความมืดหุ้มห่อ แล้ว เพราะเหตุไรจึงไม่แสวงหาประทีป ท่านจงดูอัตภาพอัน บุญกรรมทำให้วิจิตรแล้ว มีกายเป็นแผล อันกระดูกสามร้อย ท่อนปรุงขึ้นแล้ว กระสับกระส่าย อันมหาชนดำริกันโดย มาก ไม่มีความยั่งยืนมั่นคง รูปนี้คร่ำคร่าแล้ว เป็นรังแห่ง โรค ผุพัง กายของตนอันเปื่อยเน่าจะแตกเพราะชีวิตมีความ ตายเป็นที่สุด กระดูกเหล่าใดเขาไม่ปรารถนาแล้ว เหมือน น้ำเต้าในสารทกาล มีสีเหมือนนกพิราบ จะยินดีอะไร เพราะได้เห็นกระดูกเหล่านั้น สรีระอันกรรมสร้างสรรให้ เป็นเมืองแห่งกระดูก มีเนื้อและเลือดเป็นเครื่องไล้ทา เป็น ที่ตั้งแห่งความแก่ ความตาย ความถือตัว และความลบ หลู่ ราชรถทั้งหลายอันวิจิตรย่อมคร่ำคร่าได้โดยแท้ อนึ่งแม้ สรีระก็เข้าถึงความคร่ำคร่า ส่วนธรรมของสัตบุรุษย่อมไม่ เข้าถึงความคร่ำคร่า สัตบุรุษแลย่อมสนทนาด้วยสัตบุรุษ บุรุษมีสุตะน้อยนี้ ย่อมแก่เหมือนโคถึก เนื้อของเขาย่อม เจริญ [แต่] ปัญญาของเขาหาเจริญไม่ เราแสวงหานาย ช่างเรือนอยู่ เมื่อยังไม่ประสบ แล่นไปแล้วสู่สงสารมีชาติ ไม่น้อย ความเกิดเป็นทุกข์ร่ำไป แน่ะนายช่างเรือน บัดนี้ เราพบท่านแล้ว ท่านจักไม่ต้องสร้างเรือนอีก ซี่โครงของ ท่านทั้งหมดเราหักแล้ว ยอดเรือนเราขจัดเสียแล้ว จิตของ เราถึงแล้วซึ่งนิพพานอันปราศจากสังขาร เราบรรลุความสิ้น แห่งตัณหาแล้ว คนพาลทั้งหลายไม่ประพฤติพรหมจรรย์ ไม่ ได้ทรัพย์ในคราวเป็นหนุ่ม ย่อมซบเซา เหมือนนกกระเรียน แก่ ซบเซาอยู่บนเปือกตม ซึ่งสิ้นปลาแล้ว ฉะนั้น คน พาลทั้งหลายไม่ประพฤติพรหมจรรย์ ไม่ได้ทรัพย์ในคราว เป็นหนุ่มย่อมนอนทอดถอนถึงทรัพย์เก่า เหมือนลูกศรสิ้น ไปแล้วจากแล่ง ฉะนั้น ฯ

เทียบรายประโยค (59 ประโยค)

dhp146:0.4 #

—

Visākhāyasahāyikānaṁvatthu

dhp146:1 #

โก นุ หาโส กิมานนฺโท✎ ร่าง

Ko nu hāso kimānando,

What is joy, what is laughter,

อ้างอิงสยามรัฐ 25.35

dhp146:2 #

นิจฺจํ ปชฺชลิเต สติ✎ ร่าง

niccaṁ pajjalite sati;

when the flames are ever burning?

dhp146:3 #

อนฺธกาเรน โอนทฺธา✎ ร่าง

Andhakārena onaddhā,

Swathed in darkness,

dhp146:4 #

ปทีปํ น คเวสถ ฯ✎ ร่าง

padīpaṁ na gavesatha.

would you not seek a light?

dhp147:0 #

—

Sirimāvatthu

dhp147:1 #

ปสฺส จิตฺตกตํ ๑- พิมฺพํ✎ ร่าง

Passa cittakataṁ bimbaṁ,

See this fancy puppet,

dhp147:2 #

อรุกายํ สมุสฺสิตํ✎ ร่าง

arukāyaṁ samussitaṁ;

a body built of sores,

dhp147:3 #

อาตุรํ พหุสงฺกปฺปํ✎ ร่าง

Āturaṁ bahusaṅkappaṁ,

diseased, obsessed over,

dhp147:4 #

ยสฺส นตฺถิ ธุวณฺฐิติ ฯ✎ ร่าง

yassa natthi dhuvaṁ ṭhiti.

in which nothing lasts at all.

dhp148:0 #

—

Uttarātherīvatthu

dhp148:1 #

ปริชิณฺณมิทํ รูปํ✎ ร่าง

Parijiṇṇamidaṁ rūpaṁ,

This body is decrepit and frail,

อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 47.32 · พุทธชยันตี 24.62

dhp148:2 #

โรคนิทฺธํ ปภงฺคุณํ✎ ร่าง

roganīḷaṁ pabhaṅguraṁ;

a nest of disease.

dhp148:3 #

ภิชฺชติ ปูติ สนฺเทโห✎ ร่าง

Bhijjati pūtisandeho,

This foul carcass falls apart,

dhp148:4 #

มรณนฺตํ หิ ชีวิตํ ฯ✎ ร่าง

maraṇantañhi jīvitaṁ.

for life ends in death.

dhp149:0 #

—

Sambahulaadhimānikabhikkhuvatthu

dhp149:1 #

ยานิมานิ อปตฺถานิ✎ ร่าง

Yānimāni apatthāni,

These dove-grey bones

dhp149:2 #

อลาปูเนว ๒- สารเท✎ ร่าง

alābūneva sārade;

are tossed away like

dhp149:3 #

กาโปตกานิ อฏฺฐีนิ✎ ร่าง

Kāpotakāni aṭṭhīni,

dried gourds in the autumn—

dhp149:4 #

ตานิ ทิสฺวาน กา รติ ฯ✎ ร่าง

tāni disvāna kā rati.

what joy is there in such a sight?

dhp150:0 #

—

Janapadakalyāṇīrūpanandātherīvatthu

dhp150:1 #

อฏฺฐีนํ นครํ กตํ✎ ร่าง

Aṭṭhīnaṁ nagaraṁ kataṁ,

In this city built of bones,

dhp150:2 #

มํสโลหิตเลปนํ✎ ร่าง

maṁsalohitalepanaṁ;

plastered with flesh and blood,

dhp150:3 #

ยตฺถ ชรา จ มจฺจุ จ✎ ร่าง

Yattha jarā ca maccu ca,

old age and death are stashed away,

dhp150:4 #

มาโน มกฺโข จ โอหิโต ฯ✎ ร่าง

māno makkho ca ohito.

along with conceit and contempt.

dhp151:0 #

—

Mallikādevīvatthu

dhp151:1 #

ชีรนฺติ เว ราชรถา สุจิตฺตา✎ ร่าง

Jīranti ve rājarathā sucittā,

Fancy chariots of kings wear out,

dhp151:2 #

อโถ สรีรมฺปิ ชรํ อุเปติ✎ ร่าง

Atho sarīrampi jaraṁ upeti;

and even this body gets old.

dhp151:3 #

สตญฺจ ธมฺโม น ชรํ อุเปติ✎ ร่าง

Satañca dhammo na jaraṁ upeti,

But the truth of the good never gets old—

dhp151:4 #

สนฺโต หเว สพฺภิ ปเวทยนฺติ ฯ✎ ร่าง

Santo have sabbhi pavedayanti.

so the good proclaim to the good.

dhp152:0 #

—

Lāḷudāyītheravatthu

dhp152:1 #

อปฺปสฺสุตายํ ปุริโส✎ ร่าง

Appassutāyaṁ puriso,

A person of little learning

dhp152:2 #

พลิวทฺโทว ชีรติ✎ ร่าง

balībaddhova jīrati;

ages like an ox—

dhp152:3 #

มํสานิ ตสฺส วฑฺฒนฺติ✎ ร่าง

Maṁsāni tassa vaḍḍhanti,

their flesh grows,

dhp152:4 #

ปญฺญา ตสฺส น วฑฺฒติ ฯ✎ ร่าง

paññā tassa na vaḍḍhati.

but not their wisdom.

dhp153:0 #

อ✎ ร่าง

Udānavatthu

dhp153:1 #

เนกชาติสํสารํ✎ ร่าง

Anekajātisaṁsāraṁ,

Transmigrating through countless rebirths,

dhp153:2 #

สนฺธาวิสฺสํ อนิพฺพิสํ✎ ร่าง

sandhāvissaṁ anibbisaṁ;

I’ve journeyed without reward,

dhp153:3 #

คหการกํ คเวสนฺโต✎ ร่าง

Gahakāraṁ gavesanto,

searching for the house-builder;

dhp153:4 #

ทุกฺขา ชาติ ปุนปฺปุนํ✎ ร่าง

dukkhā jāti punappunaṁ.

painful is birth again and again.

dhp154:1 #

คหการก ทิฏฺโฐสิ✎ ร่าง

Gahakāraka diṭṭhosi,

I’ve seen you, house-builder!

อ้างอิงสยามรัฐ 25.36 · พุทธชยันตี 24.64

dhp154:2 #

ปุน เคหํ น กาหสิ✎ ร่าง

puna gehaṁ na kāhasi;

You won’t build a house again!

dhp154:3 #

สพฺพา เต ผาสุกา ภคฺคา✎ ร่าง

Sabbā te phāsukā bhaggā,

Your rafters are all broken,

dhp154:4 #

คหกูฏํ วิสงฺขตํ✎ ร่าง

gahakūṭaṁ visaṅkhataṁ;

your roof-peak demolished.

dhp154:5 #

วิสงฺขารคตํ จิตฺตํ✎ ร่าง

Visaṅkhāragataṁ cittaṁ,

The mind, set on demolition,

dhp154:6 #

ตณฺหานํ ขยมชฺฌคา ฯ✎ ร่าง

taṇhānaṁ khayamajjhagā.

has reached the end of cravings.

dhp155:0 #

—

Mahādhanaseṭṭhiputtavatthu

dhp155:1 #

อจริตฺวา พฺรหฺมจริยํ✎ ร่าง

Acaritvā brahmacariyaṁ,

When young they spurned the spiritual path

dhp155:2 #

อลทฺธา โยพฺพเน ธนํ✎ ร่าง

aladdhā yobbane dhanaṁ;

and failed to earn any wealth.

dhp155:3 #

ชิณฺณโกญฺจาว ฌายนฺติ✎ ร่าง

Jiṇṇakoñcāva jhāyanti,

Now they brood like old cranes

dhp155:4 #

ขีณมจฺเฉว ปลฺลเล✎ ร่าง

khīṇamaccheva pallale.

in a pond bereft of fish.

dhp156:1 #

อจริตฺวา พฺรหฺมจริยํ✎ ร่าง

Acaritvā brahmacariyaṁ,

When young they spurned the spiritual path

dhp156:2 #

อลทฺธา โยพฺพเน ธนํ✎ ร่าง

aladdhā yobbane dhanaṁ;

and failed to earn any wealth.

dhp156:3 #

เสนฺติ จาปาติขีณาว✎ ร่าง

Senti cāpātikhīṇāva,

Now they lie like spent arrows,

dhp156:4 #

ปุราณานิ อนุตฺถุนํ ฯ✎ ร่าง

purāṇāni anutthunaṁ.

bemoaning over things past.

dhp156:5 #

ชราวคฺโค เอกาทสโม ฯ✎ ร่าง

Jarāvaggo ekādasamo.

dhp157:0.1 #

—

Khuddakanikāya

Minor Collection

dhp157:0.2 #

ธมฺมปทคาถาย ทฺวาทสโม✎ ร่าง

Dhammapada

Sayings of the Dhamma 157–166

dhp157:0.3 #

อตฺตวคฺโค✎ ร่าง

Attavagga

12. The Self

‹ กลับสารบัญ เล่ม ๒๕ — ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ–ธรรมบท–อุทาน–อิติวุตตก–สุตตนิบาต

ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน