เอวมฺเม สุตํ ฯ✎ ร่าง
Evaṁ me sutaṁ—
So I have heard.
เอกํ สมยํ ภควา อนุปิยายํ
วิหรติ อมฺพวเน ฯ✎ ร่าง
ekaṁ samayaṁ bhagavā anupiyāyaṁ viharati ambavane.
At one time the Buddha was staying near Anupiya in a mango grove.
เตน โข ปน สมเยน อายสฺมา ภทฺทิโย
กาฬิโคธาย ปุตฺโต อรญฺญคโตปิ รุกฺขมูลคโตปิ สุญฺญาคารคโตปิ
อภิกฺขณํ อุทานํ อุทาเนสิ✎ ร่าง
Tena kho pana samayena āyasmā bhaddiyo kāḷīgodhāya putto araññagatopi rukkhamūlagatopi suññāgāragatopi abhikkhaṇaṁ udānaṁ udānesi:
Now at that time, Venerable Bhaddiya son of Kāḷīgodhā, even in the wilderness, at the foot of a tree, or in an empty dwelling, frequently expressed this heartfelt sentiment:
อโห สุขํ อโห สุขนฺติ ฯ✎ ร่าง
“aho sukhaṁ, aho sukhan”ti.
“Oh, what bliss! Oh, what bliss!”
อสฺโสสุํ
โข สมฺพหุลา ภิกฺขู อายสฺมโต ภทฺทิยสฺส กาฬิโคธาย ปุตฺตสฺส
อรญฺญคตสฺสปิ รุกฺขมูลคตสฺสปิ สุญฺญาคารคตสฺสปิ อภิกฺขณํ
อุทานํ อุทาเนนฺตสฺส✎ ร่าง
Assosuṁ kho sambahulā bhikkhū āyasmato bhaddiyassa kāḷīgodhāya puttassa araññagatassapi rukkhamūlagatassapi suññāgāragatassapi abhikkhaṇaṁ udānaṁ udānentassa:
Several mendicants heard him
อ้างอิงPTS 19 · สยามรัฐ 25.100
อโห สุขํ อโห สุขนฺติ ฯ✎ ร่าง
“aho sukhaṁ, aho sukhan”ti.
สุตฺวาน เตสํ
เอตทโหสิ✎ ร่าง
Sutvāna nesaṁ etadahosi:
and thought,
นิสฺสํสยํ โข อาวุโส อายสฺมา ภทฺทิโย กาฬิโคธาย
ปุตฺโต อนภิรโต พฺรหฺมจริยํ จรติ✎ ร่าง
“nissaṁsayaṁ kho, āvuso, āyasmā bhaddiyo kāḷīgodhāya putto anabhirato brahmacariyaṁ carati,
“Without a doubt, Venerable Bhaddiya leads the spiritual life dissatisfied.
ยํส ๒- ปุพฺเพ อคาริกภูตสฺส ๓-
รชฺชสุขํ โส ตมนุสฺสรมาโน อรญฺญคโตปิ รุกฺขมูลคโตปิ
@เชิงอรรถ: ๑ ม. ทิวาทิวสฺส ฯ ยุ. ทิวาทิวเสเยว ฯ ๒ ยุ. ยสฺส ฯ ๓ โป. ม. อคาริยภูตสฺส ฯ
สุญฺญาคารคโตปิ อภิกฺขณํ อุทานํ อุทาเนสิ✎ ร่าง
yaṁsa pubbe agāriyabhūtassa rajjasukhaṁ, so tamanussaramāno araññagatopi rukkhamūlagatopi suññāgāragatopi abhikkhaṇaṁ udānaṁ udānesi:
It’s when recalling the pleasures of royalty he formerly enjoyed as a layperson that, even in the wilderness, at the foot of a tree, or in an empty dwelling, he frequently expresses this heartfelt sentiment:
อโห สุขํ อโห
สุขนฺติ ฯ✎ ร่าง
‘aho sukhaṁ, aho sukhan’”ti.
‘Oh, what bliss! Oh, what bliss!’”
อถ โข สมฺพหุลา ภิกฺขู เยน ภควา เตนุปสงฺกมึสุ
อุปสงฺกมิตฺวา ภควนฺตํ อภิวาเทตฺวา เอกมนฺตํ นิสีทึสุ ฯ เอกมนฺตํ
นิสินฺนา โข เต ภิกฺขู ภควนฺตํ เอตทโวจุํ✎ ร่าง
Atha kho sambahulā bhikkhū yena bhagavā tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdiṁsu. Ekamantaṁ nisinnā kho te bhikkhū bhagavantaṁ etadavocuṁ:
Then those mendicants went up to the Buddha, bowed, sat down to one side, and told him what was happening.
อายสฺมา ภนฺเต ภทฺทิโย
กาฬิโคธาย ปุตฺโต อรญฺญคโตปิ รุกฺขมูลคโตปิ สุญฺญาคารคโตปิ
อภิกฺขณํ อุทานํ อุทาเนสิ✎ ร่าง
“āyasmā, bhante, bhaddiyo kāḷīgodhāya putto araññagatopi rukkhamūlagatopi suññāgāragatopi abhikkhaṇaṁ udānaṁ udānesi:
อโห สุขํ อโห สุขนฺติ✎ ร่าง
‘aho sukhaṁ, aho sukhan’ti.
นิสฺสํสยํ
โข ภทฺทิโย กาฬิโคธาย ปุตฺโต อนภิรโต ฯ✎ ร่าง
Nissaṁsayaṁ kho, bhante, āyasmā bhaddiyo kāḷīgodhāya putto anabhirato brahmacariyaṁ carati.
เปฯ✎ ร่าง
Yaṁsa pubbe agāriyabhūtassa rajjasukhaṁ, so tamanussaramāno araññagatopi rukkhamūlagatopi suññāgāragatopi abhikkhaṇaṁ udānaṁ udānesi:
อโห สุขนฺติ ฯ✎ ร่าง
‘aho sukhaṁ, aho sukhan’”ti.