เล่ม ๒๖ — ขุททกนิกาย วิมานวัตถุ–เปตวัตถุ–เถรคาถา–เถรีคาถา ข้อ 135

เนื้อความทั้งข้อ

[๑๓๕] เมื่อพวกเราพากันหมกไหม้อยู่ในนรก ๖ หมื่นปีเต็มบริบูรณ์ โดย ประการทั้งปวง เมื่อไรที่สุดจักมี. ที่สุดไม่มี ที่สุดจักมีแต่ที่ไหน ที่สุดย่อมไม่ปรากฏ แน่ะท่านผู้นิรทุกข์ เพราะเรากับท่านได้ทำบาปกรรมไว้. พวกเราเหล่าใดไม่ให้ของที่มีอยู่ พวกเราเหล่านั้นย่อมเป็นอยู่ลำบาก เมื่อ ไทยธรรมมีอยู่ พวกเราไม่ได้ทำที่พึ่งแก่ตน. เรานั้นไปจากเปตโลกนี้ ได้กำเนิดเป็นมนุษย์แล้ว จักเป็นผู้รู้ความ ประสงค์ สมบูรณ์ด้วยศีล ทำกุศลให้มากเป็นแน่. วันหนึ่ง พระมหาโมคคัลลานเถระลงจากเขาคิชฌกูฏ ได้เห็นเปรตตนหนึ่ง จึงซักถาม ด้วยคาถาว่า

pv50:0.2 #

—

Mahāvagga

pv50:0.3 #

สฏฺฐี✎ ร่าง

15. Seṭṭhiputtapetavatthu

pv50:1.1 #

วสฺสสหสฺสานิ✎ ร่าง

“Saṭṭhivassasahassāni,

pv50:1.2 #

ปริปุณฺณานิ สพฺพโส✎ ร่าง

paripuṇṇāni sabbaso;

pv50:1.3 #

นิรเย ปจฺจมานานํ✎ ร่าง

Niraye paccamānānaṁ,

pv50:1.4 #

กทา อนฺโต ภวิสฺสติ ฯ✎ ร่าง

kadā anto bhavissati.

pv50:2.1 #

นตฺถิ อนฺโต กุโต อนฺโต✎ ร่าง

Natthi anto kuto anto,

pv50:2.2 #

น อนฺโต ปฏิทิสฺสติ✎ ร่าง

na anto paṭidissati;

pv50:2.3 #

ตถา หิ ปกตํ ปาปํ มม✎ ร่าง

Tathā hi pakataṁ pāpaṁ,

pv50:2.4 #

ตุยฺหญฺจ มาริส ฯ✎ ร่าง

tuyhaṁ mayhañca mārisā.

pv50:3.1 #

ทุชฺชีวิตมชีวมฺห✎ ร่าง

Dujjīvitamajīvamha,

อ้างอิงพุทธชยันตี 27.160

pv50:3.2 #

เย สนฺเต ๓- น ททมฺหเส✎ ร่าง

ye sante na dadamhase;

pv50:3.3 #

สนฺเตสุ เทยฺยธมฺเมสุ✎ ร่าง

Santesu deyyadhammesu,

pv50:3.4 #

ทีปํ นากมฺหมตฺตโน ฯ✎ ร่าง

dīpaṁ nākamha attano.

pv50:4.1 #

โส หิ นูน อิโต คนฺตฺวา✎ ร่าง

Sohaṁ nūna ito gantvā,

pv50:4.2 #

โยนึ ลทฺธาน มานุสึ✎ ร่าง

yoniṁ laddhāna mānusiṁ;

pv50:4.3 #

วทญฺญู สีลสมฺปนฺโน✎ ร่าง

Vadaññū sīlasampanno,

pv50:4.4 #

กาหามิ กุสลํ พหุนฺติ ฯ✎ ร่าง

kāhāmi kusalaṁ bahun”ti.

pv50:5.1 #

เสฏฺฐิปุตฺตเปตวตฺถุ ปณฺณรสมํ ฯ✎ ร่าง

Seṭṭhiputtapetavatthu pannarasamaṁ.

pv51:7.3 #

—

Tassa kammavipākena,

pv51:0.1 #

—

Petavatthu

pv51:0.2 #

—

Mahāvagga

pv51:0.3 #

—

16. Saṭṭhikūṭapetavatthu