เล่ม ๒๖ — ขุททกนิกาย วิมานวัตถุ–เปตวัตถุ–เถรคาถา–เถรีคาถา ข้อ 258

เนื้อความทั้งข้อ

[๒๕๘] ได้ยินว่า ท่านพระอุตตรเถระได้ภาษิตคาถาไว้ ๒ คาถาอย่างนี้ว่า ภพอะไร ที่เที่ยงไม่มี แม้สังขารที่เที่ยงก็ไม่มี ขันธ์เหล่านั้นย่อมเวียนเกิดและ เวียนดับไป เรารู้โทษอย่างนี้แล้ว จึงไม่มีความต้องการด้วยภพ เราสลัด ตนออกจากกามทั้งปวง บรรลุถึงความสิ้นอาสวะแล้ว.

thag2.1:1.2 #

นตฺถิ โกจิ ภโว นิจฺโจ สงฺขารา วาปิ สสฺสตา✎ ร่าง

saṅkhārā vāpi sassatā;

and no conditions last forever.

thag2.1:1.3 #

อุปฺปชฺชนฺติ จ เต ขนฺธา✎ ร่าง

Uppajjanti ca te khandhā,

The aggregates are reborn

thag2.1:1.4 #

จวนฺติ อปราปรํ ฯ✎ ร่าง

cavanti aparāparaṁ.

and pass away, again and again.

thag2.1:2.1 #

เอตมาทีนวํ ญตฺวา✎ ร่าง

Etamādīnavaṁ ñatvā,

Knowing this danger,

thag2.1:2.2 #

ภเวนมฺหิ อนตฺถิโก✎ ร่าง

bhavenamhi anatthiko;

I have no need for another life.

thag2.1:2.3 #

นิสฺสโฏ สพฺพกาเมหิ✎ ร่าง

Nissaṭo sabbakāmehi,

I’ve escaped all sensual pleasures,

thag2.1:2.4 #

ปตฺโต เม อาสวกฺขโยติ ฯ✎ ร่าง

patto me āsavakkhayo”ti.

and attained the ending of defilements.

thag2.1:2.5 #

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อุตฺตโร เถโร คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ✎ ร่าง

Itthaṁ sudaṁ āyasmā uttaro thero gāthāyo abhāsitthāti.

That is how these verses were recited by the senior venerable Uttara.

thag2.2:0.1 #

—

Theragāthā 2.2

Verses of the Senior Monks 2.2