เล่ม ๒๖ — ขุททกนิกาย วิมานวัตถุ–เปตวัตถุ–เถรคาถา–เถรีคาถา ข้อ 259

เนื้อความทั้งข้อ

[๒๕๙] ได้ยินว่า ท่านพระปิณโฑลภารทวาชเถระได้ภาษิตคาถาไว้ ๒ คาถาอย่างนี้ว่า ชีวิตของเรานี้ ย่อมไม่เป็นไปโดยไม่สมควร อาหารไม่ได้ทำจิตให้สงบ เราเห็นว่า ร่างกายจะดำรงอยู่ได้เพราะอาหาร จึงได้เที่ยวแสวงหาอาหาร โดยทางที่ชอบ นักปราชญ์มีพระพุทธเจ้าเป็นต้น ได้กล่าวการไหว้ การบูชาในตระกูลทั้งหลายว่า เป็นเปือกตม เป็นลูกศรอันละเอียด ถอนขึ้นได้ยาก สักการะอันบุรุษชั่วละได้ยาก.

thag2.2:0.3 #

—

Paṭhamavagga

Chapter One

thag2.2:0.4 #

—

Piṇḍolabhāradvājattheragāthā

Bhāradvāja the Alms-Gatherer

thag2.2:1.1 #

นยิทํ อนเยน ชีวิตํ✎ ร่าง

“Nayidaṁ anayena jīvitaṁ,

You can’t live by fasting,

อ้างอิงสยามรัฐ 26.288

thag2.2:1.2 #

นาหาโร หทยสฺส สนฺติโก✎ ร่าง

Nāhāro hadayassa santiko;

but food doesn’t lead to peace of heart.

thag2.2:1.3 #

อาหารฏฺฐิติโก สมุสฺสโย✎ ร่าง

Āhāraṭṭhitiko samussayo,

Seeing how this bag of bones is sustained by food,

thag2.2:1.4 #

อิติ ทิสฺวาน จรามิ เอสนํ ฯ✎ ร่าง

Iti disvāna carāmi esanaṁ.

I wander, seeking.

thag2.2:2.1 #

ปงฺโกติ หิ นํ อเวทยุํ✎ ร่าง

Paṅkoti hi naṁ pavedayuṁ,

They know it’s just a swamp,

thag2.2:2.2 #

ยายํ วนฺทนปูชนา กุเลสุ✎ ร่าง

Yāyaṁ vandanapūjanā kulesu;

this homage and veneration in respectable families.

thag2.2:2.3 #

สุขุมํ สลฺลํ ทุรุพฺพหํ✎ ร่าง

Sukhumaṁ sallaṁ durubbahaṁ,

Honor is a subtle dart, hard to extract,

thag2.2:2.4 #

สกฺกาโร กาปุริเสน ทุชฺชโหติ ฯ✎ ร่าง

Sakkāro kāpurisena dujjaho”ti.

and hard for a reprobate to give up.

thag2.2:2.5 #

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปิณฺโฑลภารทฺวาโช เถโร คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ✎ ร่าง

Itthaṁ sudaṁ āyasmā piṇḍolabhāradvājo thero gāthāyo abhāsitthāti.

That is how these verses were recited by the senior venerable Bhāradvāja the Alms-Gatherer.

thag2.3:0.1 #

—

Theragāthā 2.3

Verses of the Senior Monks 2.3