เนื้อความทั้งข้อ
[๔๓๑] เรามีปกติไม่ยังจิตให้อยู่ในอำนาจ จึงไม่ได้ความสงบจิต ออกไปจาก
วิหารสี่ห้าครั้ง เราเข้าไปหาพระภิกษุณีผู้มีวาจาอันเราพึงเชื่อถือได้ พระ-
ภิกษุณีนั้นได้แสดงธรรม คือ ขันธ์ อายตนะ และธาตุ แก่เรา เราฟัง
ธรรมของท่านแล้ว ปฏิบัติตามโอวาทที่ท่านพร่ำสอน เป็นผู้เอิบอิ่ม
ด้วยสุขอันเกิดจากปีติ นั่งอยู่โดยบัลลังก์อันเดียวตลอด ๗ วัน เราทำ
ลายกองแห่งความมืดแล้ว จึงเหยียดเท้าออกในวันที่ ๘.
—
Tikanipāta
The Book of the Threes
—
Uttamātherīgāthā
Uttamā
จตุกฺขตฺตุํ ปญฺจกฺขตฺตุํ✎ ร่าง
“Catukkhattuṁ pañcakkhattuṁ,
Four or five times
อ้างอิงสยามรัฐ 26.449
วิหารา อุปนิกฺขมึ✎ ร่าง
vihārā upanikkhamiṁ;
I left my dwelling.
อลทฺธา เจตโส สนฺตึ✎ ร่าง
Aladdhā cetaso santiṁ,
I had failed to find peace of heart,
จิตฺเต อวสวตฺตินี ฯ✎ ร่าง
citte avasavattinī.
or any control over my mind.
สา ภิกฺขุนึ อุปาคจฺฉึ✎ ร่าง
Sā bhikkhuniṁ upagacchiṁ,
I approached a nun
อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 56.311
ยา เม สทฺธายิกา อหุ✎ ร่าง
yā me saddhāyikā ahu;
in whom I had faith.
สา เม ธมฺมมเทเสสิ✎ ร่าง
Sā me dhammamadesesi,
She taught me the Dhamma:
ขนฺธายตนธาตุโย ฯ✎ ร่าง
khandhāyatanadhātuyo.
the aggregates, sense fields, and elements.
ตสฺสา ธมฺมํ สุณิตฺวาน✎ ร่าง
Tassā dhammaṁ suṇitvāna,
When I had heard her teaching,
ยถา มํ อนุสาสิ สา✎ ร่าง
Yathā maṁ anusāsi sā;
in accordance with her instructions,
สตฺตาหํ เอกปลฺลงฺเก ๑- น✎ ร่าง
Sattāhaṁ ekapallaṅkena,
I sat cross-legged for seven days without moving,
ิสีทึ ปีติสุขมปฺปีตา ๒- ฯ✎ ร่าง
Nisīdiṁ pītisukhasamappitā;
given over to rapture and bliss.
อฏฺฐมิยา ปาเท ปสาเรสึ✎ ร่าง
Aṭṭhamiyā pāde pasāresiṁ,
On the eighth day I stretched out my feet,