เนื้อความทั้งข้อ
[๔๓๔] ดูกรนางอุพพิริ ท่านคว่ำครวญอยู่ในป่าว่า "ลูกชีวาเอ๋ย" ดังนี้ ท่าน
จงรู้สึกตนก่อนเถิด บรรดาธิดาของท่านที่มีชื่อเหมือนกันว่าชีวา ถูกเผา
อยู่ในป่าช้าใหญ่นี้ประมาณ ๘๔,๐๐๐ คน ท่านจะเศร้าโศกถึงธิดาคนไหน?
นางอุพพิริทูลว่า
ลูกศรคือความโศก เป็นของเห็นได้ยาก เสียบอยู่แล้วในหทัย หม่อม
ฉันถอนขึ้นได้แล้ว หม่อมฉันบรรเทาความเศร้าโศกถึงธิดาของหม่อมฉัน
ผู้ถูกความโศกครอบงำได้แล้ว วันนี้ หม่อมฉันถอนลูกศรคือความโศก
ขึ้นแล้ว. หมดความอยาก ดับรอบแล้ว เข้าถึงแล้วซึ่งพระพุทธเจ้า
ผู้เป็นนักปราชญ์ กับทั้งพระธรรมและพระภิกษุสงฆ์ ว่าเป็นสรณะ
—
Tikanipāta
The Book of the Threes
—
Ubbiritherīgāthā
Ubbirī
อมฺม ชีวาติ วนมฺหิ กนฺทสิ✎ ร่าง
“Amma jīvāti vanamhi kandasi,
“You cry ‘Live, my dear mother!’ in the forest.
อตฺตานํ อธิคจฺฉ อุพฺพิริ✎ ร่าง
Attānaṁ adhigaccha ubbiri;
Ubbirī, get a hold of yourself!
จูฬาสีติสหสฺสานิ✎ ร่าง
Cullāsītisahassāni,
Eighty-four thousand people,
สพฺพา ชีวสนามิกา✎ ร่าง
Sabbā jīvasanāmikā;
all named ‘Live’,
เอตมฺหาฬาหเน ทฑฺฒา✎ ร่าง
Etamhāḷāhane daḍḍhā,
have been burnt in this funeral ground:
ตาสํ กมนุโสจสิ ฯ✎ ร่าง
Tāsaṁ kamanusocasi”.
which one do you grieve for?”
อพฺพุหิ ๒- วต เม สลฺลํ✎ ร่าง
“Abbahī vata me sallaṁ,
“Oh! For you have plucked the arrow from me,
อ้างอิงPTS 129 · ฉัฏฐสังคายนา 56.312
ทุทฺทสํ หทยนิสฺสิตํ✎ ร่าง
duddasaṁ hadayassitaṁ;
so hard to see, stuck in the heart.
ยํ เม โสกปเรตาย✎ ร่าง
Yaṁ me sokaparetāya,
You’ve swept away the grief for my daughter
ธีตุ โสกํ พฺยปานุทิ ฯ✎ ร่าง
dhītusokaṁ byapānudi.
in which I once was mired.
สาชฺช อพฺพูฬฺหสลฺลาหํ✎ ร่าง
Sājja abbūḷhasallāhaṁ,
Today I’ve plucked the arrow,
นิจฺฉาตา ปรินิพฺพุตา✎ ร่าง
Nicchātā parinibbutā;
I’m hungerless, quenched.
พุทฺธํ ธมฺมญฺจ สงฺฆญฺจ✎ ร่าง
Buddhaṁ dhammañca saṅghañca,
I go for refuge to that sage, the Buddha,
อุเปมิ สรณํ มุนึ ฯ✎ ร่าง
Upemi saraṇaṁ munin”ti.
to his teaching, and to the Sangha.”
อุพฺพิริ ฯ✎ ร่าง
… Ubbirī therī ….
—
Therīgāthā 3.6
Verses of the Senior Nuns 3.6