เล่ม ๒๖ — ขุททกนิกาย วิมานวัตถุ–เปตวัตถุ–เถรคาถา–เถรีคาถา ข้อ 441

เนื้อความทั้งข้อ

[๔๔๑] เมื่อก่อนเราเป็นผู้ถูกกามราคะเบียดเบียน มีจิตฟุ้งซ่าน จึงทำจิตให้อยู่ ในอำนาจไม่ได้ เพราะไม่มนสิการโดยอุบายอันแยบคาย เป็นผู้อันกิเลส ทั้งหลายกลุ้มรุมแล้ว มีปกติเป็นไปตามความเข้าใจในกามคุณว่าเป็นสุข ตกอยู่ในอำนาจแห่งจิตอันสัมปยุตด้วยราคะ จึงไม่ได้ความสงบแห่งจิต เราจึงเป็นผู้ผอมเหลือง มีผิวพรรณไม่ผ่องใสอยู่ตลอด ๗ ปี เราเป็นผู้ อันทุกข์ครอบงำแล้ว ไม่ได้ความสบายใจทั้งกลางวันกลางคืน เพราะ เหตุนั้น เราจึงถือเอาเชือกเข้าไปสู่ราวป่า ด้วยคิดว่า จะผูกคอตายเสียใน ที่นี้ ดีกว่าที่จะกลับไปสู่ความเป็นคฤหัสถ์อีก พอเราทำบ่วงให้มั่นคง ผูกที่กิ่งไม้แล้ว สวมบ่วงที่คอ ในทันใดนั้น จิตของเราก็หลุดพ้นจาก อาสวะกิเลสทั้งหลาย.

thig5.3:0.3 #

—

Sīhātherīgāthā

Sīhā

thig5.3:1.1 #

อโยนิโสมนสิการา✎ ร่าง

“Ayoniso manasikārā,

Due to irrational application of mind,

อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 56.315 · พุทธชยันตี 29.26

thig5.3:1.2 #

กามราเคน อทฺธิตา✎ ร่าง

kāmarāgena aṭṭitā;

I was racked by desire for pleasures of the senses.

thig5.3:1.3 #

อโหสึ อุทฺธฏา ปุพฺเพ✎ ร่าง

Ahosiṁ uddhatā pubbe,

I was restless in the past,

thig5.3:1.4 #

จิตฺเต อวสวตฺตินี ฯ✎ ร่าง

citte avasavattinī.

lacking control over my mind.

thig5.3:2.1 #

ปริยุฏฺฐิตา กิเลเสหิ✎ ร่าง

Pariyuṭṭhitā klesehi,

Overcome by corruptions,

thig5.3:2.2 #

สุขสญฺญานุวตฺตินี✎ ร่าง

subhasaññānuvattinī;

pursuing perceptions of the beautiful,

thig5.3:2.3 #

สมํ จิตฺตสฺส นาลภึ✎ ร่าง

Samaṁ cittassa na labhiṁ,

I gained no peace of mind.

thig5.3:2.4 #

ราคจิตฺตวสานุคา ฯ✎ ร่าง

rāgacittavasānugā.

Under the sway of lustful thoughts,

thig5.3:3.1 #

กิสา ปณฺฑุ วิวณฺณา จ✎ ร่าง

Kisā paṇḍu vivaṇṇā ca,

thin, pale, and wan,

อ้างอิงสยามรัฐ 26.454

thig5.3:3.2 #

สตฺต วสฺสานิ จาริหํ✎ ร่าง

satta vassāni cārihaṁ;

for seven years I wandered,

thig5.3:3.3 #

นาหํ ทิวา วา รตฺตึ วา✎ ร่าง

Nāhaṁ divā vā rattiṁ vā,

full of pain,

thig5.3:3.4 #

สุขํ วินฺทึ สุทุกฺขิตา ฯ✎ ร่าง

sukhaṁ vindiṁ sudukkhitā.

finding no happiness by day or night.

thig5.3:4.1 #

ตโต รชฺชุํ คเหตฺวาน✎ ร่าง

Tato rajjuṁ gahetvāna,

Taking a rope

thig5.3:4.2 #

ปาวิสึ วนมนฺตรํ✎ ร่าง

pāvisiṁ vanamantaraṁ;

I entered deep into the forest, thinking:

thig5.3:4.3 #

วรมฺเม อิธ อุพฺพนฺธํ✎ ร่าง

Varaṁ me idha ubbandhaṁ,

“It’s better that I hang myself

thig5.3:4.4 #

ยญฺจ หีนํ ปุนาจเร ฯ✎ ร่าง

yañca hīnaṁ punācare.

than I return to a lesser life.”

thig5.3:5.1 #

ทฬฺหปาสํ กริตฺวาน✎ ร่าง

Daḷhapāsaṁ karitvāna,

I made a strong noose

อ้างอิงPTS 132

thig5.3:5.2 #

รุกฺขสาขาย พนฺธิย✎ ร่าง

rukkhasākhāya bandhiya;

and tied it to the branch of a tree.

thig5.3:5.3 #

ปกฺขิปึ ปาสํ คีวายํ✎ ร่าง

Pakkhipiṁ pāsaṁ gīvāyaṁ,

Casting it round my neck,

thig5.3:5.4 #

อถ จิตฺตํ วิมุจฺจิ เม ฯ✎ ร่าง

atha cittaṁ vimucci me”ti.

my mind was freed.

thig5.3:6.1 #

สีหา ฯ✎ ร่าง

… Sīhā therī ….

thig5.4:0.1 #

—

Therīgāthā 5.4

Verses of the Senior Nuns 5.4