เนื้อความทั้งข้อ
[๔๕๒] เราอึดอัดเพราะความโศกถึงบุตร มีจิตฟุ้งซ่าน ไม่มีความรู้สึก เปลือย
กายและสยายผมร้องไห้เที่ยวไปในที่ต่างๆ เราได้เที่ยวไปในถนน กอง-
หยากเยื่อ ในป่าช้า ในตรอกใหญ่ และตรอกน้อย อดๆ อยากๆ
ตลอด ๓ ปี ภายหลังได้พบพระสุคตผู้ฝึกบุคคลที่ยังไม่ได้ฝึกตน ตรัสรู้
ด้วยพระองค์เอง หาภัยมิได้ กำลังเสด็จไปสู่พระนครมิถิลา กลับได้สติ
แล้วเข้าไปถวายบังคม พระองค์ได้ทรงแสดงธรรมแก่เรา ด้วยความ
อนุเคราะห์ เราฟังธรรมของพระองค์แล้ว ออกบวชเป็นบรรพชิต
เพียรพยายามในคำสอนของพระองค์ ได้ทำให้แจ้งซึ่งธรรมอันปลอดโปร่ง
เราตัดความโศกทั้งปวงได้แล้ว ละความโศกอันมีอรหัตผลเป็นที่สุดได้
แล้ว เพราะเรากำหนดรู้ที่ตั้งและเหตุเกิดแห่งความโศกทั้งหลาย.
มารกล่าวว่า
—
Chakkanipāta
The Book of the Sixes
—
Vāseṭṭhītherīgāthā
Vāseṭṭhī
ปุตฺตโสเกนหํ อฏฺฏา✎ ร่าง
“Puttasokenahaṁ aṭṭā,
Struck down with grief for my son,
ขิตฺตจิตฺตา วิสญฺญินี✎ ร่าง
khittacittā visaññinī;
deranged, out of my mind,
นคฺคา ปกิณฺณเกสี จ โรทํ✎ ร่าง
Naggā pakiṇṇakesī ca,
nude, my hair flying,
เตน วิจาริหํ ฯ✎ ร่าง
tena tena vicārihaṁ.
I wandered here and there.
วีถิสงฺการกูเฏสุ✎ ร่าง
Vīthi saṅkārakūṭesu,
I lived on rubbish heaps,
สุสาเน รถิยาสุ จ✎ ร่าง
susāne rathiyāsu ca;
in cemeteries and highways.
อจรึ ตีณิ วสฺสานิ✎ ร่าง
Acariṁ tīṇi vassāni,
For three years I wandered,
ขุปฺปิปาสาสมปฺปิตา ฯ✎ ร่าง
khuppipāsāsamappitā.
stricken by hunger and thirst.
อถทฺทสามิ สุคตํ✎ ร่าง
Athaddasāsiṁ sugataṁ,
Then I saw the Holy One
อ้างอิงPTS 137 · ฉัฏฐสังคายนา 56.321
นครํ มิถิลํ คตํ✎ ร่าง
nagaraṁ mithilaṁ pati;
back at the city of Mithilā.
อทนฺตานํ ทเมตารํ✎ ร่าง
Adantānaṁ dametāraṁ,
Tamer of the untamed,
สมฺพุทฺธํ อกุโตภยํ ฯ✎ ร่าง
sambuddhamakutobhayaṁ.
the Awakened One fears nothing from any quarter.
สํ จิตฺตํ ปฏิลทฺธาน✎ ร่าง
Sacittaṁ paṭiladdhāna,
Regaining my mind,
อ้างอิงสยามรัฐ 26.461
วนฺทิตฺวาน อุปาวิสึ✎ ร่าง
vanditvāna upāvisiṁ;
I paid homage and sat down.
โส เม ธมฺมมเทเสสิ✎ ร่าง
So me dhammamadesesi,
Out of compassion
อนุกมฺปาย โคตโม ฯ✎ ร่าง
anukampāya gotamo.
Gotama taught me the Dhamma.
ตสฺส ธมฺมํ สุณิตฺวาน✎ ร่าง
Tassa dhammaṁ suṇitvāna,
After hearing his teaching,
ปพฺพชึ อนคาริยํ✎ ร่าง
pabbajiṁ anagāriyaṁ;
I went forth to homelessness.
ยุญฺชนฺตี สตฺถุ วจเน✎ ร่าง
Yuñjantī satthuvacane,
Applying myself to the Teacher’s words,
สจฺฉากาสึ ปทํ สิวํ ฯ✎ ร่าง
sacchākāsiṁ padaṁ sivaṁ.
I realized the state of grace.
สพฺเพ โสกา สมุจฺฉินฺนา✎ ร่าง
Sabbe sokā samucchinnā,
All sorrows are cut off,
ปหีนา เอตทนฺติกา✎ ร่าง
pahīnā etadantikā;
given up, they end here.
ปริญฺญาตา หิ เม วตฺถู✎ ร่าง
Pariññātā hi me vatthū,
I’ve fully understood the basis
ยโต โสกาน สมฺภโว ฯ✎ ร่าง
yato sokāna sambhavo”ti.
from which grief comes to be.
วาสิฏฺฐี ฯ✎ ร่าง
… Vāseṭṭhī therī ….
—
Therīgāthā 6.3
Verses of the Senior Nuns 6.3