เล่ม ๒๖ — ขุททกนิกาย วิมานวัตถุ–เปตวัตถุ–เถรคาถา–เถรีคาถา ข้อ 88

เนื้อความทั้งข้อ

[๘๘] ท่านมีผิวพรรณงามดังทิพย์ ยืนอยู่ในอากาศ แต่ปากของท่านมีกลิ่น เหม็น หมู่หนอนพากันมาไชชอนอยู่ เมื่อก่อนท่านทำกรรมอะไรไว้? เปรตนั้นตอบว่า เมื่อก่อนข้าพเจ้าเป็นสมณะลามก มีวาจาชั่ว สำรวมกายเป็นปกติ ไม่ สำรวมปาก ผิวพรรณดังทองข้าพเจ้าได้แล้ว เพราะพรหมจรรย์นั้น แต่ ปากของข้าพเจ้าเหม็นเน่าเพราะกล่าววาจาส่อเสียด ข้าแต่ท่านพระนารทะ รูปของข้าพเจ้านี้ท่านเห็นเองแล้ว ท่านผู้ฉลาดอนุเคราะห์กล่าวไว้ว่า ท่านอย่าพูดส่อเสียดและอย่าพูดมุสา ถ้าท่านละคำส่อเสียดและคำมุสา แล้ว สำรวมด้วยวาจา ท่านจักเป็นเทพเจ้าผู้สมบูรณ์ด้วยสิ่งที่น่าใคร่. พระผู้มีพระภาคตรัสว่า

pv3:0.3 #

—

3. Pūtimukhapetavatthu

pv3:1.1 #

ทิพฺพํ สุภํ ธาเรสิ วณฺณธาตุํ✎ ร่าง

“Dibbaṁ subhaṁ dhāresi vaṇṇadhātuṁ,

อ้างอิงพุทธชยันตี 27.4

pv3:1.2 #

เวหายสํ ติฏฺฐสิ อนฺตลิกฺเข✎ ร่าง

Vehāyasaṁ tiṭṭhasi antalikkhe;

pv3:1.3 #

มุขญฺจ เต กิมิโย ปูติคนฺธํ✎ ร่าง

Mukhañca te kimayo pūtigandhaṁ,

pv3:1.4 #

ขาทนฺติ กึ กมฺมมกาสิ ปุพฺเพติ ๑- ฯ✎ ร่าง

Khādanti kiṁ kammamakāsi pubbe”.

pv3:2.1 #

สมโณ อหํ ปาโป ๒- ทุกฺขวาโจ✎ ร่าง

“Samaṇo ahaṁ pāpotiduṭṭhavāco,

pv3:2.2 #

ตปสฺสิรูโป มุขสา อสญฺญโต✎ ร่าง

Tapassirūpo mukhasā asaññato;

pv3:2.3 #

ลทฺธา จ เม ตปสา วณฺณธาตุ✎ ร่าง

Laddhā ca me tapasā vaṇṇadhātu,

pv3:2.4 #

มุขญฺจ เม เปสุนิเยน ปูติ ฯ✎ ร่าง

Mukhañca me pesuṇiyena pūti.

pv3:3.1 #

ตยิทํ ตยา นารท สามํ ทิฏฺฐํ✎ ร่าง

Tayidaṁ tayā nārada sāmaṁ diṭṭhaṁ,

pv3:3.2 #

อนุกมฺปกา เย กุสลา วเทยฺยุํ✎ ร่าง

Anukampakā ye kusalā vadeyyuṁ;

pv3:3.3 #

มา เปสุนํ มา จ มุสา อภาณิ✎ ร่าง

‘Mā pesuṇaṁ mā ca musā abhāṇi,

pv3:3.4 #

ยกฺโข ตุวํ โหหิสิ กามกามีติ ฯ✎ ร่าง

Yakkho tuvaṁ hohisi kāmakāmī’”ti.

pv3:4.1 #

ปูติมุขเปตฺวตฺถุ ตติยํ ฯ✎ ร่าง

Pūtimukhapetavatthu tatiyaṁ.

pv4:0.1 #

—

Petavatthu

pv4:0.2 #

—

Uragavagga

pv4:0.3 #

—

4. Piṭṭhadhītalikapetavatthu