เล่ม ๒๖ — ขุททกนิกาย วิมานวัตถุ–เปตวัตถุ–เถรคาถา–เถรีคาถา ข้อ 89

เนื้อความทั้งข้อ

[๘๙] บุคคลผู้ไม่ตระหนี่ ควรทำเหตุอย่างใดอย่างหนึ่ง คือปรารภถึงบุรพเปตชน เทวดาผู้สิงอยู่ในเรือน หรือท้าวมหาราชทั้ง ๔ ผู้รักษาโลก ผู้มียศ คือ ท้าวธตรัฐ ๑ ท้าววิรุฬหก ๑ ท้าววิรูปักษ์ ๑ ท้าวกุเวร ๑ ให้เป็นอารมณ์ และพึงให้ทาน ท่านเหล่านั้นเป็นผู้อันบุคคลได้บูชาแล้ว และทายกก็ไม่ ไร้ผล ความร้องไห้ ความเศร้าโศก หรือความร่ำไห้อย่างอื่น ไม่ควรทำ เลย เพราะความร้องไห้เป็นต้นนั้น ย่อมไม่เป็นประโยชน์แก่ผู้ที่ล่วงลับ ไปแล้ว ญาติทั้งหลายคงตั้งอยู่ตามธรรมดาของตนๆ อันทักษิณาทานนี้ ที่ท่านเข้าไปตั้งไว้ดีแล้วในสงฆ์ให้แล้ว ย่อมสำเร็จประโยชน์แก่บุรพเปต- ชนโดยทันที สิ้นกาลนาน. พระผู้มีพระภาคตรัสกะพระเจ้าพิมพิสารว่า

pv4:1.1 #

ยงฺกิญฺจารมฺมณํ กตฺวา✎ ร่าง

“Yaṁ kiñcārammaṇaṁ katvā,

อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 56.93

pv4:1.2 #

ทชฺชา ทานมมจฺฉรี✎ ร่าง

dajjā dānaṁ amaccharī;

pv4:1.3 #

ปุพฺเพ เปเตว ๓- อารพฺภ✎ ร่าง

Pubbapete ca ārabbha,

pv4:1.4 #

อถ วา วตฺถุเทวตา✎ ร่าง

atha vā vatthudevatā.

pv4:2.1 #

จตฺตาโร ว ๔- มหาราเช✎ ร่าง

Cattāro ca mahārāje,

อ้างอิงสยามรัฐ 26.159

pv4:2.2 #

โลกปาเล ยสสฺสิโน✎ ร่าง

lokapāle yasassine;

pv4:2.3 #

กุเวรํ ธตรฏฺฐญฺจ✎ ร่าง

Kuveraṁ dhataraṭṭhañca,

pv4:2.4 #

วิรูปกฺขํ ๖- วิรูฬฺหกํ✎ ร่าง

virūpakkhaṁ virūḷhakaṁ;

pv4:2.5 #

เต เจว ๑- ปูชิตา โหนฺติ✎ ร่าง

Te ceva pūjitā honti,

pv4:2.6 #

ทายกา จ อนิปฺผลา ฯ✎ ร่าง

dāyakā ca anipphalā.

pv4:3.1 #

น หิ รุณฺณํ วา โสโก วา✎ ร่าง

Na hi ruṇṇaṁ vā soko vā,

pv4:3.2 #

ยาวญฺญา ปริเทวนา✎ ร่าง

yā caññā paridevanā;

pv4:3.3 #

น ตํ เปตสฺส อตฺถาย✎ ร่าง

Na taṁ petassa atthāya,

pv4:3.4 #

เอวํ ติฏฺฐนฺติ ญาตโย ๒- ฯ✎ ร่าง

evaṁ tiṭṭhanti ñātayo.

pv4:4.1 #

อยญฺจ โข ทกฺขิณา ทินฺนา✎ ร่าง

Ayañca kho dakkhiṇā dinnā,

pv4:4.2 #

สงฺฆมฺหิ สุปฺปติฏฺฐิตา✎ ร่าง

saṅghamhi suppatiṭṭhitā;

pv4:4.3 #

ทีฆรตฺตํ หิตายสฺส✎ ร่าง

Dīgharattaṁ hitāyassa,

pv4:4.4 #

ฐานโส อุปกปฺปตีติ ฯ✎ ร่าง

ṭhānaso upakappatī”ti.

pv4:5.1 #

ปิฏฺฐธีตลิกเปตวตฺถุ จตุตฺถํ ฯ✎ ร่าง

Piṭṭhadhītalikapetavatthu catutthaṁ.