เนื้อความทั้งข้อ
[๙๔] หญิงเปรตนี้กินคูถ มูตร โลหิต และหนอง นี้เป็นวิบากแห่งกรรมอะไร
หญิงเปรตนี้ เมื่อก่อนได้ทำกรรมอะไรไว้ จึงมีเลือดและหนองเป็นภักษา
เป็นนิจ ผ้าทั้งหลายอันใหม่และงาม อ่อนนุ่ม บริสุทธิ์ มีขนอ่อน
อันท่านให้แล้วแก่หญิงเปรตนี้ ย่อมกลายเป็นเหล็กไป เมื่อก่อนหญิง
เปรตนี้ได้ทำกรรมอะไรไว้หนอ?
เทพบุตรนั้นตอบว่า
ข้าแต่ท่านผู้เจริญ เมื่อก่อน หญิงเปรตนี้เป็นภรรยาของข้าพเจ้า มีความ
ตระหนี่เหนียวแน่น ไม่ให้ทาน นางได้ด่าและบริภาษข้าพเจ้าผู้กำลังให้
ทานแก่สมณพราหมณ์ทั้งหลายว่า จงกินคูถ มูตร เลือด และหนอง
อันไม่สะอาดตลอดกาลทุกเมื่อ คูถ มูตร เลือด และหนอง จงเป็น
อาหารของท่านในปรโลก แผ่นเหล็กจงเป็นผ้าของท่าน นางมาเกิดใน
ที่นี้กินแต่คูถและมูตรเป็นต้นตลอดกาลนาน เพราะประพฤติชั่วเช่นนี้.
หัวหน้าพ่อค้าถามหญิงเปรตตนหนึ่งว่า
—
9. Mahāpesakārapetivatthu
คูถญฺจ มุตฺตํ รุธิรญฺจ ๑- ปุพฺพํ✎ ร่าง
“Gūthañca muttaṁ ruhirañca pubbaṁ,
อ้างอิงสยามรัฐ 26.164 · ฉัฏฐสังคายนา 56.97
ปริภุญฺชติ กิสฺส อยํ วิปาโก✎ ร่าง
Paribhuñjati kissa ayaṁ vipāko;
อยํ นุ กึ กมฺมมกาสิ นารี✎ ร่าง
Ayaṁ nu kiṁ kammamakāsi nārī,
ยา สพฺพทา โลหิตปุพฺพภกฺขา✎ ร่าง
Yā sabbadā lohitapubbabhakkhā.
นวานิ วตฺถานิ สุภานิ เจว✎ ร่าง
Navāni vatthāni subhāni ceva,
มุทูนิ สุทฺธานิ จ โลมสานิ✎ ร่าง
Mudūni suddhāni ca lomasāni;
ทินฺนานิ มิสฺสา กิฏกา ภวนฺติ✎ ร่าง
Dinnānimissā kitakā bhavanti,
อยํ นุ กึ กมฺมมกาสิ นารีติ ฯ✎ ร่าง
Ayaṁ nu kiṁ kammamakāsi nārī”ti.
ภริยา มเมสา อหุ ภทนฺเต✎ ร่าง
“Bhariyā mamesā ahū bhadante,
อทายิกา มจฺฉรินี กทริยา✎ ร่าง
Adāyikā maccharinī kadariyā;
สา มํ ททนฺตํ สมณพฺราหฺมณานํ✎ ร่าง
Sā maṁ dadantaṁ samaṇabrāhmaṇānaṁ,
อกฺโกสติ ปริภาสติ จ✎ ร่าง
Akkosati ca paribhāsati ca.
คูถญฺจ มุตฺตํ รุธิรญฺจ ๑- ปุพฺพํ✎ ร่าง
‘Gūthañca muttaṁ ruhirañca pubbaṁ,
ปริภุญฺช ตฺวํ อสุจึ สพฺพกาลํ ฯ✎ ร่าง
Paribhuñja tvaṁ asuciṁ sabbakālaṁ;
เอตํ เต ปรโลกสฺมึ โหตุ✎ ร่าง
Etaṁ te paralokasmiṁ hotu,
วตฺถา จ เต กิฏกา ๒- ภวนฺตุ✎ ร่าง
Vatthā ca te kitakasamā bhavantu’;
เอตาทิสํ ทุจฺจริตํ จริตฺวา✎ ร่าง
Etādisaṁ duccaritaṁ caritvā,
อิธาคตา จิรรตฺตาย ขาทตีติ ฯ✎ ร่าง
Idhāgatā cirarattāya khādatī”ti.
มหาเปสการเปตวตฺถุ นวมํ ฯ✎ ร่าง
Mahāpesakārapetivatthu navamaṁ.