เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต) ข้อ 1685

เนื้อความทั้งข้อ

[๑๖๘๕] ท่านเหล่านั้น เป็นผู้ปรารถนาประโยชน์เกื้อกูลแก่ข้าพเจ้าโดยแท้ เพราะ เหตุที่มาตามพร่ำสอนข้าพเจ้าอยู่เนืองๆ ข้าพเจ้าจักทำตามที่ท่านผู้แสวง หาประโยชน์ทั้งหลาย กล่าวสอนทุกอย่าง. ข้าพเจ้าจะงดเว้นความ ตระหนี่เสียในวันนี้ทีเดียว อนึ่ง ข้าพเจ้าจะไม่พึงทำบาปอะไรๆ อนึ่ง ขึ้นชื่อว่าการไม่ให้อะไรๆ จะไม่มีแก่ข้าพเจ้า อนึ่ง ข้าพเจ้ายังไม่ได้ ให้แล้ว จะไม่ดื่มน้ำ. ข้าแต่ท้าววาสวะ ก็เมื่อข้าพเจ้าให้อยู่อย่างนี้ ตลอดกาลทุกเมื่อ จนโภคะทั้งหลายจะหมดสิ้นไปในที่นี้ ข้าแต่ท้าวสักกะ ต่อแต่นั้น ข้าพเจ้าจักละกามทั้งหลายตามที่มีอยู่อย่างไรแล้วจักออกบวช.

ja470:19.1 #

อทฺธา หิ เม เต ๔- หิตกามา✎ ร่าง

“Addhā hi maṁ vo hitakāmā,

ja470:19.2 #

ยํ มํ สมนุสาสถ✎ ร่าง

yaṁ maṁ samanusāsatha;

ja470:19.3 #

โสหํ ตถา กริสฺสามิ✎ ร่าง

Sohaṁ tathā karissāmi,

ja470:19.4 #

สพฺพํ วุตฺตํ หิเตสิภิ ฯ✎ ร่าง

sabbaṁ vuttaṁ hitesibhi.

ja470:20.1 #

เอโสหมชฺเชว อุปรมามิ✎ ร่าง

Esāhamajjeva upāramāmi,

ja470:20.2 #

น จาปิหํ กิญฺจิ กเรยฺย ปาปํ✎ ร่าง

Na cāpihaṁ kiñci kareyya pāpaṁ;

ja470:20.3 #

น จาปิ เม กิญฺจิ อเทยฺยมตฺถิ✎ ร่าง

Na cāpi me kiñci adeyyamatthi,

ja470:20.4 #

น จาปิทตฺวา อุทกํ ปิวามิ ๖- ฯ✎ ร่าง

Na cāpidatvā udakaṁ pivāmi.

ja470:21.1 #

เอวญฺจ เม ททโต สพฺพกาลํ✎ ร่าง

Evañca me dadato sabbakālaṁ,

ja470:21.2 #

โภคา อิธ ๗- วาสว ขียิสฺสนฺติ✎ ร่าง

Bhogā ime vāsava khīyissanti;

ja470:21.3 #

ตโต อหํ ปพฺพชิสฺสามิ สกฺก✎ ร่าง

Tato ahaṁ pabbajissāmi sakka,

ja470:21.4 #

หิตฺวาน กามานิ ยโถธิกานีติ ฯ✎ ร่าง

Hitvāna kāmāni yathodhikānī”ti.

ja470:22.1 #

โกสิยชาตกํ สตฺตมํ ฯ✎ ร่าง

Kosiyajātakaṁ sattamaṁ.

ja471:0.1 #

—

Jātaka

ja471:0.2 #

—

Dvādasakanipāta

ja471:0.3 #

—

Cūḷakuṇālavagga

ja471:0.4 #

เมณฺฑกปญฺหาชาตกํ✎ ร่าง

8. Meṇḍakapañhajātaka