สารบัญ › เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต) › ข้อ 1691
‹ กลับ
เมณฑกปัญหาชาดก
เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต) · ข้อ 1691 · ขุ.ชา.๑. ๒๗/๖๖๓๘ ↗
‹ ข้อ 1690 ข้อ 1692 ›
👁 การแสดงผล ▾
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๑๖๙๑] ชนทั้งหลายย่อมใช้หนังแพะเป็นเครื่องลาดบนหลังม้า เพราะเหตุแห่ง ความสุข แต่ไม่ใช้หนังสุนัขเป็นเครื่องลาดบนหลังม้า ครั้งนี้ มิตรธรรม แห่งแพะกับสุนัขมีต่อกัน.
เทียบรายประโยค (4 ประโยค)
ja471:6.1 #
จมฺมํ วิหนนฺติ เอฬกสฺส✎ ร่าง
“Cammaṁ vihananti eḷakassa,
ja471:6.2 #
อสฺสปิฏฺฐตฺถรณํ สุขสฺส ๑- เหตุ✎ ร่าง
Assapiṭṭhattharassukhassa hetu;
ja471:6.3 #
น จ เต สุนขสฺส อตฺถรนฺติ✎ ร่าง
Na ca te sunakhassa attharanti,
ja471:6.4 #
อถ เมณฺฑสฺส สุเณน สขฺยมสฺส ฯ✎ ร่าง
Atha meṇḍassa suṇena sakhyamassa”.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต)
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน