‹ กลับ
รุรุมิคชาดก
เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต) · ข้อ 1850 · ขุ.ชา.๑. ๒๗/๗๑๐๘ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๑๘๕๐] ข้าแต่พระราชา เสียงของสุนัขจิ้งจอกก็ดี ของนกก็ดี รู้ได้ง่าย เสียง ของมนุษย์รู้ได้ยาก ยิ่งกว่านั้น อนึ่ง ผู้ใดเมื่อก่อน เป็นคนใจดี คน ทั้งหลายนับถือว่า เป็นญาติเป็นมิตร หรือเป็นสหาย ภายหลัง ผู้นั้น กลับกลายเป็นศัตรูไปก็ได้ ใจของมนุษย์รู้ได้ยากอย่างนี้.
เทียบรายประโยค (8 ประโยค)
ja482:13.1 #
สุวิชานํ สิคาลานํ✎ ร่าง
“Suvijānaṁ siṅgālānaṁ,
ja482:13.2 #
สกุนฺตานญฺจ วสฺสิตํ✎ ร่าง
sakuṇānañca vassitaṁ;
ja482:13.3 #
มนุสฺสวสฺสิตํ ราช✎ ร่าง
Manussavassitaṁ rāja,
ja482:13.4 #
ทุพฺพิชานตรํ ตโต✎ ร่าง
dubbijānataraṁ tato.
ja482:14.1 #
อปิ เจ มญฺญตี โปโส✎ ร่าง
Api ce maññatī poso,
ja482:14.2 #
ญาติ มิตฺโต สขาติ วา✎ ร่าง
ñāti mitto sakhāti vā;
ja482:14.3 #
โย ปุพฺเพ สุมโน หุตฺวา✎ ร่าง
Yo pubbe sumano hutvā,
ja482:14.4 #
ปจฺฉา สมฺปชฺชเต ทิโส ฯ✎ ร่าง
pacchā sampajjate diso”.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต)
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน