‹ กลับ
สรภชาดก
เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต) · ข้อ 1864 · ขุ.ชา.๑. ๒๗/๗๑๕๗ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๑๘๖๔] ข้าแต่พระองค์ผู้ทรงพระปรีชาอันประเสริฐ พระองค์ทรงสอดลูกศรอันมี ปีก อันจะกำจัดความแกล้วกล้าของปรปักษ์ได้เข้าในแล่งแล้ว จะทรง ลังเลอะไรอยู่อีกเล่า ลูกศรที่ทรงยิงไปแล้วต้องฆ่าละมั่งได้ทันที ละมั่งนี้ คงเป็นพระกระยาหารของพระราชาได้โดยแท้.
เทียบรายประโยค (4 ประโยค)
ja483:11.1 #
อาทาย ปตฺตํ ๒- ปรวีริยฆาตึ✎ ร่าง
“Ādāya pattiṁ paraviriyaghātiṁ,
ja483:11.2 #
จาเป สรํ กึ วิจิกิจฺฉเส ตุวํ✎ ร่าง
Cāpe saraṁ kiṁ vicikicchase tuvaṁ;
ja483:11.3 #
นุณฺโณ สโร สรภํ หนฺตุ ขิปฺปํ✎ ร่าง
Nunno saro sarabhaṁ hantu khippaṁ,
ja483:11.4 #
อนฺนํ หิ เอตํ วรปญฺญ รญฺโญ ฯ✎ ร่าง
Annañhi etaṁ varapañña rañño”.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต)
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน