‹ กลับ
มหาอุกกุสชาดก
เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต) · ข้อ 1901 · ขุ.ชา.๑. ๒๗/๗๓๒๔ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๑๙๐๑] ข้าแต่พญาราชสีห์ผู้ประเสริฐด้วยความแกล้วกล้า สัตว์และมนุษย์เมื่อ ตกอยู่ในภัยแล้ว ย่อมเข้าไปหาผู้ประเสริฐ พวกบุตรของข้าพเจ้าเดือด ร้อน ข้าพเจ้าจึงรีบมาหาท่านเพื่อขอให้ท่านเป็นที่พึ่งอาศัย ท่านเป็น เจ้านายของข้าพเจ้า ขอท่านได้โปรดช่วยให้ข้าพเจ้าได้รับความสุขด้วย เถิด.
เทียบรายประโยค (4 ประโยค)
ja486:11.1 #
ปสู มนุสฺสา มิควีรเสฏฺฐ✎ ร่าง
“Pasū manussā migavīraseṭṭha,
อ้างอิงPTS 4.295
ja486:11.2 #
ภยฏฺฏิตา ๓- เสฏฺฐมุปพฺพชนฺติ✎ ร่าง
Bhayaṭṭitā seṭṭhamupabbajanti;
ja486:11.3 #
ปุตฺตา มมฏฺฏา คติมาคโตสฺมิ✎ ร่าง
Puttā mamaṭṭā gatimāgatosmi,
ja486:11.4 #
ตฺวํ โนสิ ราชา ภว เม สุขาย ฯ✎ ร่าง
Tvaṁ nosi rājā bhava me sukhāya”.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต)
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน