สารบัญ › เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต) › ข้อ 1907
‹ กลับ
อุททาลกชาดก
เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต) · ข้อ 1907 · ขุ.ชา.๑. ๒๗/๗๓๘๐ ↗
‹ ข้อ 1906 ข้อ 1908 ›
👁 การแสดงผล ▾
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๑๙๐๗] ชฎิลเหล่าใดครองหนังเสือพร้อมทั้งเล็บ ฟันเขลอะ รูปร่างเลอะเทอะ ร่ายมนต์อยู่ ชฎิลเหล่านั้นเป็นผู้รู้การประพฤติตบะ และการสาธยาย มนต์นี้ ในความเพียรที่มนุษย์จะพึงทำกัน จะพ้นจากอบายได้ละหรือ?
เทียบรายประโยค (4 ประโยค)
ja487:1.1 #
ขราชินา ชฏิลา ปงฺกทนฺตา✎ ร่าง
“Kharājinā jaṭilā paṅkadantā,
อ้างอิงPTS 4.299
ja487:1.2 #
ทุมฺมกฺขรูปา เย มนฺตํ ๒- ชปนฺติ✎ ร่าง
Dummakkharūpā ye mantaṁ jappanti;
ja487:1.3 #
กจฺจิ นุ เต มานุสเก ปโยเค✎ ร่าง
Kaccinnu te mānusake payoge,
ja487:1.4 #
อิทํ วิทู ปริมุตฺตา อปายา ฯ✎ ร่าง
Idaṁ vidū parimuttā apāyā”.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต)
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน