‹ กลับ
โสมนัสสชาดก
เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต) · ข้อ 2171 · ขุ.ชา.๑. ๒๗/๘๖๑๓ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๒๑๗๑] เมื่อรากยังมั่นคงเจริญงอกงามแผ่ไพศาลอยู่ ไม้ไผ่ที่แตกเป็นกอใหญ่แล้ว ก็แสนยากที่จะถอนให้หมดสิ้นไปได้ ข้าแต่พระราชบิดาผู้เป็นจอมประชา- ราษฎร์ เกล้ากระหม่อมฉันขอถวายบังคมพระยุคลบาทของพระองค์ ขอ พระราชทานพระบรมราชานุญาตเกล้ากระหม่อม เกล้ากระหม่อมจักออก บวช พระเจ้าข้า.
เทียบรายประโยค (4 ประโยค)
ja505:12.1 #
ทฬฺหสฺมิ มูเล วิสเต วิรูฬฺเห✎ ร่าง
Daḷhasmi mūle visaṭe virūḷhe,
อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 68.252
ja505:12.2 #
ทุนฺนิกฺขโย เวฬุ ปสาขชาโต✎ ร่าง
Dunnikkayo veḷu pasākhajāto;
ja505:12.3 #
วนฺทามิ ปาทานิ ตว ชนินฺท✎ ร่าง
Vandāmi pādāni tava janinda,
ja505:12.4 #
อนุชาน มํ ปพฺพชิสฺสามิ เทว ฯ✎ ร่าง
Anujāna maṁ pabbajissāmi deva”.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต)
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน