‹ กลับ
อนภิรติชาดก
เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต) · ข้อ 219 · ขุ.ชา.๑. ๒๗/๑๓๔๓ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๒๑๙] เมื่อน้ำขุ่นมัว ไม่ใส บุคคลย่อมไม่แลเห็นหอยกาบ หอยโข่ง กรวด ทราย และฝูงปลา ฉันใด เมื่อจิตขุ่นมัว บุคคลก็ย่อมไม่เห็นประโยชน์ ตน และประโยชน์ผู้อื่น ฉันนั้น.
เทียบรายประโยค (5 ประโยค)
ja185:1.1 #
ยโถทเก อาวิเล อปฺปสนฺเน✎ ร่าง
“Yathodake āvile appasanne,
อ้างอิงPTS 2.100 · พุทธชยันตี 30.84
ja185:1.2 #
น ปสฺสติ สิปฺปิกสมฺพุกญฺจ✎ ร่าง
Na passati sippikasambukañca;
ja185:1.3 #
สกฺขรํ วาลุกํ มจฺฉคุมฺพํ✎ ร่าง
Sakkharaṁ vālukaṁ macchagumbaṁ,
ja185:1.4 #
เอวํ อาวิลมฺหิ จิตฺเต✎ ร่าง
Evaṁ āvilamhi citte;
ja185:1.5 #
น โส ปสฺสติ อตฺตทตฺถํ ปรตฺถํ ฯ✎ ร่าง
Na passati attadatthaṁ paratthaṁ.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต)
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน