เนื้อความทั้งข้อ
[๒๒๐๗] กองเงิน และกองทองของข้าพระพุทธเจ้านี้มากมาย สูงประมาณเท่า
ต้นตาล พระองค์จงรับสั่งให้พวกราชบุรุษขนไปจากนาคพิภพนี้ แล้วจง
รับสั่งให้สร้างพระราชวังด้วยทองคำ ให้สร้างกำแพงด้วยเงินเถิด. นี้
กองแก้วมุกดาอันเจือปนด้วยแก้วไพฑูรย์ห้าพันเล่มเกวียน พระองค์
จงรับสั่งให้ราชบุรุษขนไปจากนาคพิภพนี้ แล้วให้ลาดลง ณ ภูมิภาค
ภายในพระราชฐาน ภูมิภาคภายในพระราชฐานก็จักปราศจากเปือกตม
และละอองธุลี. ข้าแต่พระราชาผู้ประเสริฐ ผู้ทรงพระปรีชาอันล้ำเลิศ
ขอพระองค์โปรดเสวยราชสมบัติ ครอบครองพระนครพาราณสีอันมั่งคั่ง
สมบูรณ์ สง่างามล้ำเลิศ ดุจทิพยวิมานเห็นปานฉะนี้เถิด พระเจ้าข้า.
อิทญฺจ เม ชาตรูปํ ปหูตํ✎ ร่าง
“Idañca me jātarūpaṁ pahūtaṁ,
ราสิ สุวณฺณสฺส จ ตาลมตฺตา✎ ร่าง
Rāsī suvaṇṇassa ca tālamattā;
อิโต ๑- หริตฺวา โสวณฺณฆรานิ✎ ร่าง
Ito haritvāna suvaṇṇagharāni,
การย
รูปิยสฺส จ ปาการํ กโรนฺตุ ๑- ฯ✎ ร่าง
Karassu rūpiyapākāraṁ karontu.
มุตฺตานญฺจ วาหสหสฺสานิ ปญฺจ✎ ร่าง
Muttā ca vāhasahassāni pañca,
อ้างอิงPTS 4.468
เวฬุริยมิสฺสานิ อิโต หริตฺวา✎ ร่าง
Veḷuriyamissāni ito haritvā;
อนฺเตปุเร ภูมิยํ สนฺถรนฺตุ✎ ร่าง
Antepure bhūmiyaṁ santharantu,
นิกฺกทฺทมา เหหิติ นีรชา จ ฯ✎ ร่าง
Nikkaddamā hehiti nīrajā ca.
เอตาทิสํ อาวส ราชเสฏฺฐ✎ ร่าง
Etādisaṁ āvasa rājaseṭṭha,
วิมานเสฏฺฐํ พหุ โสภมานํ✎ ร่าง
Vimānaseṭṭhaṁ bahu sobhamānaṁ;
พาราณสึ นครํ อิทฺธํ ผีตํ✎ ร่าง
Bārāṇasiṁ nagaraṁ iddhaṁ phītaṁ,
รชฺชญฺจ กาเรหิ อโนมปญฺญาติ ฯ✎ ร่าง
Rajjañca kārehi anomapaññā”ti.
จมฺเปยฺยชาตกํ ทสมํ ฯ✎ ร่าง
Campeyyajātakaṁ dasamaṁ.
มหาปโลภนชาตกํ✎ ร่าง
11. Mahāpalobhanajātaka