‹ กลับ
หัตถิปาลชาดก
เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต) · ข้อ 2254 · ขุ.ชา.๑. ๒๗/๘๙๘๗ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๒๒๕๔] ดูกรแม่วาเสฏฐี ต้นไม้จะได้นามโวหารว่า ต้นไม้ได้ ก็เพราะมีกิ่งและ ใบ ชาวโลกเขาเรียกต้นไม้ที่ไม่มีกิ่งและใบว่า เป็นตอไม้ วันนี้ เราผู้มี บุตรละทิ้งไปเสียแล้ว เวลานี้ เราสมควรจะบวชเที่ยวภิกขาจารไป.
เทียบรายประโยค (4 ประโยค)
ja509:15.1 #
สาขาหิ รุกฺโข ลภเต สมญฺญํ✎ ร่าง
“Sākhāhi rukkho labhate samaññaṁ,
อ้างอิงPTS 4.483 · สยามรัฐ 27.467
ja509:15.2 #
ปหีนสาขํ ปน ขาณุมาหุ✎ ร่าง
Pahīnasākhaṁ pana khāṇumāhu;
ja509:15.3 #
ปหีนปุตฺตสฺส มมชฺช โภติ✎ ร่าง
Pahīnaputtassa mamajja bhoti,
ja509:15.4 #
วาเสฏฺฐิ ภิกฺขาจริยาย กาโล ฯ✎ ร่าง
Vāseṭṭhi bhikkhācariyāya kālo”.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต)
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน